مؤثرترین تمهید سازهای برای کاهش خرابی ناشی از روانگرایی یا گسترش جانبی استفاده از پی عمیق است. در طراحی پیهای عمیق برای جلوگیری از خسارات ناشی از روانگرایی باید در نظر داشت که طولی از شمع که در خاک روانگرا قرار میگیرد، فاقد مقاومت اصطکاکی و جانبی است و چنانچه نوک شمع نیز در الیه روانگرا قرار گیرد، فاقد ظرفیت باربری نوک میباشد. در نتیجه، این گونه شمعها نباید در شرایط امکان وقوع روانگرایی یا گسترش جانبی مورد استفاده قرار گیرد. در صورتی که خاک محل در معرض روانگرایی
بوده و پتانسیل گسترش جانبی نیز داشته باشد، در طراحی پی عمیق باید نیروهای جانبی ناشی از گسترش جانبی وارد بر پی عمیق را نیز در نظر گرفت. اگرچه استفاده از پیهای گسترده میتواند از فروپاشی سازه متکی بر آن و وقوع تلفات جانی تا حد زیادی بکاهد، ولی ممکن است روانگرایی خاک پی موجب کجشدگی و واژگونی سازه شود و خسارات قابل توجهی را به سازه وارد نماید. در مکانهای دارای استعداد روانگرایی و گسترش جانبی، استفاده از پیهای تکی یا باسکولی (کالفهای لنگربر) به هیچ وجه توصیه نمیشود.