هر سری از آزمایشها باید برای تعداد چرخههای گفته شده و طبق مراحلی به شرح زیر همزمان با وارد نمودن بار قائمی برابر با میانگین بار مرده به علاوه نصف اثرات ناشی از بار زنده بر جداسازهایی از یک نوع و اندازه در ساختمان انجام شود:
۱- بیست چرخه بارگذاری رفت و برگشتی کامل تحت بار جانبی متناظر با نیروی طراحی باد؛
۲- آزمایشهایی به شرح بند (الف) یا بند (ب): (الف) سه چرخه کامل بارگذاری رفت و برگشتی با افزایش دامنه تغییر مکان به شرح: ۲۵D.۰، D ۵.۰، D ۶۷.۰ D ۰.۱. D M M M و M تغییر مکان حداکثر M در بند ۷-۲-۶-۱ تعریف شده است. T: (ب) انجام آزمایشهایی دینامیکی به شرح زیر با دوره تناوب موثر M بارگذاری پیوسته D ۰.۱، D ۶۷.۰، تک چرخهای کامل رفت و برگشتی با حداکثر دامنههای تغییر مکان M M D ۵.۰ D ۲۵.۰، M و M و بعد از آن، بارگذاری پیوسته تک چرخهای کامل رفت و برگشتی
D ۲۵.۰، D ۵.۰، D ۶۷.۰ D ۰.۱. با حداکثر دامنههای تغییر مکان M M M و M یک وقفه در بین انجام این دو مجموعه آزمایش دینامیکی مجاز میباشد. D ۰.۱ ۳- سه چرخه کامل بارگذاری رفت و برگشتی با حداکثر تغییر مکان جانبی M ۴- بارگذاریهای (پ) یا ( ت) به شرح زیر: ) B S(/ ۳۰S، (پ) تعداد M MS M۱ نه کمتر از ۱۰، چرخه کامل رفت و برگشتی پیوسته با دامنه D ۷۵.۰. M T. (ت) بارگذاری بند (پ) به صورت دینامیکی با دوره تناوب موثر M این بارگذاری میتواند شامل مجموعههای جداگانهای از چرخههای کامل بارگذاری با حداقل پنج چرخه باشد.
اگر جداسازها عضو باربر ثقلی نیز باشند، لازم است آزمایشهای بند ۳ تحت دو ترکیب بار Q قائم ذکر شده در بند ۷-۲-۳ نیز انجام شود. افزایش بار ناشی از لنگر واژگونی زلزله E باید مساوی یا بزرگتر از حداکثر نیروی قائم ناشی از زلزله متناظر با تغییر مکان جانبی مورد مطالعه باشد. در این آزمای شها، بار قائم برابر با میانگین نیروی فشاری همه جداسازهای از یک نوع و اندازه میباشد. مقادیر بار محوری و تغییر مکان جانبی هر آزمایش باید برابر با بیشینه مقادیر حاصل از تحلیل با استفاده از کرانههای بالا و پایین مشخصههای سامانه جداساز باشدکه مطابق بند ۷-۱-۳-۳ تعیین شدهاند.