(منسوخه ۱۳۹۹/۰۸/۰۵)-
الف (منسوخه ۱۳۸۰/۰۵/۱۶)- دولت مکلف است حداکثر تا پایان سال دوم برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران با انجام مطالعات و بررسیهای کارشناسی اقدامات قانونی به منظور هدفمند نمودن پرداخت یارانه کالا های اساسی شامل گندم، برنج، روغن نباتی، قند ، شکر ، پنیر ، شیر ،دارو، شیر خشک، کود، بذر، سم، حاملهای انرژی و سایر موارد را انجام دهد، به طوری که از سال سوم برنامهی مذکور، نظام پرداخت یارانه با کمیّت مشخص در راستای تحقق اهداف ذیل متحول و تغییر یابد:
۱ - منطقی کردن مصرف کالا های یارانه ای و جلوگیری از قاچاق این نوع کالا ها.
۲ - تشویق و توسعه سرمایه گذاری و حمایت از تولید داخلی کالا های یارانه ای.
۳ - کاهش سهم طبقات با درآمد های بالا و افزایش سهم طبقات با درآمد پائین از یارانه ها.
۴ - جایگزین نمودن تدریجی طرحهای رفاه اجتماعی به جای پرداخت یارانه.
۵ - تامین منابع برای سرمایه گذاری زیر بنائی و محرومیت زدائی کشور و توسعه اشتغال.
۶ - توسعه اشتغال مولد با اعطاء وام از محل درآمد های حاصل (به صورت وجوه اداره شده)
ب (منسوخه ۱۳۹۰/۰۴/۰۸)- سازمان حمایت از مصرف کنندگان و تولید کنندگان موظف است با اعلام وزارت صنعت، معـدن و تجارت پس از انجام محاسبات لازم نسبت به برقراری ما به التفاوت در مورد کالا های وارداتی که دارای امتیاز قابل توجه هستند، اقدام نماید و ما به التفاوت ماخوذه را به حساب خزانه واریز نماید دولت می تواند معادل صددرصد (۱۰۰%) وجوه مابهالتفاوت ماخوذه را بر اساس پیشنهاد وزارت صنعت، معـدن و تجارت و تصویب شورای اقتصاد در نظام پرداخت یارانه کالا ها و یا خدماتی که ضرورت استفاده از یارانه را دارند استفاده نماید.