۱ - «عبور» به معنای دریانوردی در دریای سرزمینی به یکی از مقاصد زیر است:
(الف) گذر از آن دریا، بدون ورود به آب‌های داخلی یا توقف در لنگرگاه یا تأسیسات بندری واقع در خارج از آب‌های داخلی؛ یا
(ب) عزیمت به آب‌های داخلی یا خروج از آن، یا ورود به چنین لنگرگاه یا تأسیسات بندری یا خروج از آن.
۲ - عبور باید پیوسته و سریع باشد. با این حال، عبور شامل توقف و لنگر انداختن نیز می‌شود، مشروط بر آنکه این اقدامات صرفاً از لوازم عادی دریانوردی باشند، یا بر اثر قوه قاهره یا وضعیت اضطرار ضرورت یابند، یا به‌منظور کمک‌رسانی به اشخاص، کشتی‌ها یا هواپیماهایی که در معرض خطر یا وضعیت اضطرار قرار دارند، صورت گیرند.
۱. Passage means navigation through the territorial sea for the purpose of:
(a) traversing that sea without entering internal waters or calling at a roadstead or port facility outside internal waters; or
(b) proceeding to or from internal waters or a call at such roadstead or port facility.
۲. Passage shall be continuous and expeditious. However, passage includes stopping and anchoring, but only in so far as the same are incidental
to ordinary navigation or are rendered necessary by force majeure or distress or for the purpose of rendering assistance to persons, ships or aircraft in danger or distress.