۱ - در این کنوانسیون معانی اصطلاحات زیر به شرحی خواهد بود که ذیلا تصریح شده است: الف- اصطلاح «پست کنسولی» یعنی سرکنسولگری یا کنسولگری یا کنسولیاری یا نمایندگی کنسولی. ب - اصطلاح «حوزه کنسولی» یعنی ناحیه‌ای که برای انجام وظایف کنسولی به هر پست کنسولی اختصاص داده شده است. ج - اصطلاح «رئیس پست کنسولی» یعنی شخصی که مامور انجام وظیفه در این سمت می‌باشد. د- اصطلاح «مامور کنسولی» یعنی هر شخصی (منجمله رئیس پست کنسولی) که در این سمت عهده‌دار انجام وظایف کنسولی است.
ه- اصطلاح«کارمند کنسولی» یعنی هر شخصی که در دوائر اداری یا فنی یک پست کنسولی به خدمت گمارده شده است.
و- اصطلاح «خدمه» یعنی هر شخصی که برای انجام امور خانگی پست کنسولی استخدام شده است. ز- اصطلاح «اعضاء پست کنسولی» یعنی ماموران کنسولی و کارمندان کنسولی و خدمه کنسولگری. ح- اصطلاح «کارکنان» کنسولی یعنی ماموران کنسولی (به غیر از رئیس پست کنسولی) و کارمندان کنسولی و خدمه کنسولگری. ط - اصطلاح «خدمتکار شخصی» یعنی کسی که منحصراً به خدمت شخصی یکی از اعضای پست کنسولی گماشته شده است.
ی- اصطلاح «اماکن کنسولی» یعنی ابنیه و یا قسمتهائی از ابنیه و زمین متصل به آن که مالک آن هر که باشد - منحصراً برای انجام مقاصد پست کنسولی مورد استفاده قرار میگیرد.
ک - اصطلاح «بایگانی کنسولی» شامل کلیه اوراق و اسناد و مکاتبات و کتابها و فیلمها و نوارهای ضبط صوت و دفاتر پست کنسولی به انضمام رمز و‌مفتاح و کارتهای اندکس و هر نوع اثاثه که برای حفاظت و نگهداری آن‌ها به کار برده شود - خواهد بود.
۲ - ماموران کنسولی بر دو دسته‌اند: ماموران کنسولی کاربری و ماموران کنسولی افتخاری. مقررات فصل دوم کنوانسیون حاضر ناظر است به پستهای کنسولی که ماموران کنسولی کاریری در راس آن‌ها قرار دارند و مقررات فصل سوم ناظر است به پستهای کنسولی که ماموران کنسولی افتخاری در راس آن‌ها قرار دارند.
۳ - وضع خاص اعضای پست کنسولی که تبعه دولت پذیرنده بوده یا به طور دائم مقیم قلمرو آن دولت باشند مشمول مقررات ماده ۷۱ کنوانسیون حاضر خواهد بود.