۱ ـ مامور سیاسی در کشور پذیرنده از مصونیت تعقیب جزایی برخوردار است و از مصونیت دعاوی مدنی و اداری نیز بهره‌مند خواهد بود مگر در موارد زیر:
الف ـ دعوی راجع به مال غیر منقول خصوصی واقع در قلمرو کشور پذیرنده مگر آنکه مامور سیاسی مال را به نمایندگی کشور فرستنده و برای مقاصدماموریت در تصرف داشته باشد.
ب ـ دعوی راجع به ماترکی که در آن مامور سیاسی به طور خصوصی و نه به نام کشور فرستنده وصی و امین ترکه و وارث یا موصی‌له واقع شده باشد.
ج ـ دعوی راجع به فعالیت‌های حرفه‌ای یا تجاری از هر نوع که مامور سیاسی در خاک کشور پذیرنده و خارج از وظایف رسمی خود به آن اشتغال دارد.
۲ ـ مامور سیاسی مجبور به ادای شهادت نیست.
۳ ـ علیه مامور سیاسی مبادرت به‌هیچ گونه عملیات اجرایی نخواهد شد جز در موارد مذکور در بندهای الف ب و ج قسمت اول این ماده و به‌شرط آنکه این عملیات اجرایی به مصونیت شخص یا محل اقامت او لطمه‌ای وارد نیاورد.
۴ ـ مصونیت قضایی مامور سیاسی در کشور پذیرنده او را از تعقیب قضایی کشور فرستنده معاف نخواهد داشت.