ماده ۲۱۷ آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی ( آیین دادرسی مدنی )
ماده ۲۱۷
اظهار تردید یا انكار نسبت به دلایل و اسناد ارائه شده حتی الامكان باید تا اولین جلسهی دادرسی به عمل آید و چنانچه در جلسهی دادرسی منكر شود و یا نسبت به صحت و سقم آن سكوت نماید حسب مورد آثار انكار و سكوت بر او مترتب خواهد شد. در مواردی كه رأی دادگاه بدون دفاع خوانده صادر میشود، خوانده ضمن واخواهی از آن، انكار یا تردید خود را به دادگاه اعلام میدارد. نسبت به مداركی كه در مرحله واخواهی مورداستناد واقع میشود نیز اظهار تردید یا انكار باید تا اولین جلسهی دادرسی به عمل آید.
هیچ نکته آموزشی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
کدام عبارت در مورد تعرض به اصالت اسناد عادی صحیح است؟
تست ۲
اظهار انکار نسبت به سند عادی که در دادخواست به آن استناد شده، علیالقاعده:
تست ۳
هرگاه سند عادی که منتسب به خوانده است علیه خوانده مورد استناد قرار گیرد و وکیل خوانده نسبت به آن همزمان اظهار انکار و تردید نماید، دادگاه:
تست ۴
هرگاه سندی غیررسمی منتسب به مورث باشد و علیه وارث مورد استفاده قرار گیرد، وارث:
تست ۵
در واخواهی، واخوانده:
تست ۶
نسبت به اسناد عادی که در مرحلهی تجدیدنظر، برای اولین بار، مورد استناد قرار میگیرند، حسب مورد، ادعای جعل:
تست ۷
نسبت به مدارکی که در مرحله واخواهی مورد استناد واقع میشود اظهار انکار و تردید:
تست ۸
کدام گزینه صحیح است؟
تست ۹
در دعوایی که خواسته آن ده میلیون ریال و منجر به صدور حکم غیابی شده باشد: