ماده ۲۱۸

در مقابل تردید یا انكار، هرگاه ارائه‌ كننده سند، سند خود را استرداد نماید، دادگاه به اسناد و دلایل دیگر رجوع می‌كند. استرداد سند دلیل‌ بر بطلان آن نخواهد بود، چنانچه صاحب سند، سند خود را استرداد نكرد و سند مؤثر در دعوا باشد، دادگاه مكلف است به اعتبار آن سند رسیدگی‌ نماید.

هیچ نکته آموزشی برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ رأی وحدت رویه‌ای برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.

دسترسی اشتراکی

برای مشاهده کامل تست‌ها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.

تست ۱

چنانچه نسبت به سند عادی انکار یا تردید شود، درخصوص رسیدگی دادگاه به اصالت سند، کدام مورد صحیح است؟

۱ - کافی است که ابرازکننده سند، آن را استرداد نکند تا دادگاه مکلف به رسیدگی به اصالت سند باشد.

۲ - کافی است که سند مؤثر در دعوی باشد تا دادگاه اصالت آن را رسیدگی کند.

۳ - در صورتی دادگاه به اصالت سند باید رسیدگی کند که ابرازکننده سند آن را استرداد نکند و سند مؤثر در دعوا بوده و موضوع سند نیز وجه نقد باشد.

۴ - در صورتی که ابرازکننده سند را استرداد نکند و سند مؤثر در دعوا باشد، دادگاه به اصالت سند رسیدگی می‌کند.

منبع: وکالت کانون‌های وکلای دادگستری — ۱۳۹۶

تست ۲

کدام مورد درخصوص امکان استرداد سند در دادگاه، صحیح است؟

۱ - درصورتی که به نفع طرف مقابل دلیل باشد و او به آن استناد نماید، امکان‌پذیر نیست.

۲ - مطلقاً امکان‌پذیر نیست.

۳ - مطلقاً امکان‌پذیر است.

۴ - درصورتی که به نفع طرف مقابل دلیل باشد و او به آن استناد نماید، امکان‌پذیر است.

منبع: وکالت کانون‌های وکلای دادگستری — ۱۳۹۳

تست ۳

صاحب سند در مقابل تردید، سند خود را استرداد نموده است، در این صورت استرداد سند دلیل:

۱ - بطلان آن نخواهد بود.

۲ - بطلان آن خواهد بود.

۳ - مجعول بودن آن خواهد بود.

۴ - بی‌اعتباری مندرجات و امضاهای آن خواهد بود.

منبع: وکالت کانون‌های وکلای دادگستری — ۱۳۷۴