ماده ۳۳۱ آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی ( آیین دادرسی مدنی )
ماده ۳۳۱
احكام زیر قابل درخواست تجدیدنظر میباشد :
الف - در دعاوی مالی كه خواسته یا ارزش آن از سه میلیون (۳/۰۰۰/۰۰۰) ریال متجاوز باشد.
ب - كلیهی احكام صادره در دعاوی غیرمالی.
ج - حكم راجع به متفرعات دعوا در صورتیكه حكم راجع به اصل دعوا قابل تجدیدنظر باشد.
تبصره - احكام مستند به اقرار در دادگاه یا مستند به رأی یك یا چند نفر كارشناس كه طرفین كتباً رأی آنان را قاطع دعوا قرار داده باشند قابل درخواست تجدیدنظر نیست مگر در خصوص صلاحیت دادگاه یا قاضی صادركنندهی رأی.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
قابلیت تجدیدنظر احکام مستند به اقرار
مطابق تبصره ماده ۳۳۱ قانون آیین دادرسی مدنی، هرگاه حکم دادگاه مستند به اقرار واقعشده در دادگاه باشد، اصولاً قابل تجدیدنظرخواهی نیست؛ مگر اعتراض ناظر به صلاحیت دادگاه یا قاضی صادرکننده رأی باشد.
در مقابل، این ممنوعیت ویژه مربوط به «اقرار در دادگاه» است. بنابراین اگر حکم بر مبنای اقراری صادر شده باشد که مطابق ماده ۲۰۳، اقرار خارج از دادگاه محسوب میشود، صرف استناد حکم به آن اقرار مانع تجدیدنظرخواهی نخواهد بود و قابلیت تجدیدنظر تابع قواعد عمومی است.
نکته آزمونی: در این مبحث ابتدا نوع اقرار را تشخیص دهید: اقرار در دادگاه ← حکم مستند به آن اصولاً غیرقابل تجدیدنظر؛ اقرار خارج از دادگاه ← مشمول این استثنا نیست.
تصمیم دادگاه نخستین درباره اصالت سند مانع رسیدگی تجدیدنظر نیست
این بخش برای مشترکان نمایش داده میشود. برای مشاهده نکته آموزشی اشتراک خود را فعال کنید.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
خواهان خواسته دعوا راجع به مال غیرمنقول را یک میلیون ریال تقویم نموده است. اما دفتر دادگاه هزینه دادرسی را بر اساس سی میلیون ریال محاسبه و دریافت نموده است: در این صورت حکم حضوری محکومیت خوانده از این جهت: