آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی ( آیین دادرسی مدنی )
ماده ۲۱۰
ماده ۲۱۰
چنانچه یكی از طرفین به دفتر بازرگانی طرف دیگر استناد كند، دفاتر نامبرده باید در دادگاه ابراز شود. در صورتیكه ابراز دفاتر در دادگاه ممكن نباشد، دادگاه شخصی را مأمور مینماید كه با حضور طرفین دفاتر را معاینه و آنچه لازم است خارج نویسی نماید. هیچ بازرگانی نمیتواند به عذر نداشتن دفتر از ابراز و یا ارائهی دفاتر خود امتناع كند، مگر اینكه ثابت نماید كه دفتر او تلف شده یا دسترسی به آن ندارد. هرگاه بازرگانی كه به دفاتر او استناد شده است از ابراز آن خودداری نماید و تلف یا عدم دسترسی به آن را هم نتواند ثابت كند، دادگاه میتواند آن را از قرائن مثبته اظهار طرف قرار دهد.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
استناد به دفتر طرف مقابل؛ تکلیف ابراز و اثر امتناع
هرگاه یکی از طرفین دعوا به دفتر بازرگانی طرف دیگر استناد کند، ماده ۲۱۰ قانون آیین دادرسی مدنی ارائه دفتر را الزامی میداند. اگر انتقال دفتر به دادگاه ممکن نباشد، دادگاه مأموری برای معاینه و خارجنویسی تعیین میکند. تاجر فقط با اثبات تلف یا عدم دسترسی میتواند عذر بیاورد؛ امتناع بدون عذر، دلیل قطعی نیست ولی دادگاه میتواند آن را از قرائن مثبت ادعای طرف بداند.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
چنانچه در دعوای بین تجار یکی از آنها به دفاتر تجارتی دیگری استناد نماید ...