۱- هیچ حملکنندهای که برابر مواد (۳۷) و(۳۸) دعوایی علیه او اقامه میشود حق ندارد منکر اعتبار پرداختی توسط حملکنندهای که اقامه دعوی کردهاست شود، مشروط بر اینکه غرامت توسط مقام قضایی پس از دادن اخطار لازم به حملکننده اولیه درباره جریان دعوا و فراهم نمودن امکان ورود ویبه دعوا گرفته تعیین شده باشد.
۲- حملکنندهای که به منظور گرفتن حق خود اقدام به اقامه دعوا میکند میتواند در دادگاه یا دیوان صلاحیتدار کشوری که یکی از حملکنندگانمربوط در آن اقامت رسمی داشته یا مرکز کار و یا نمایندگی یا شعبهای که اقدام به عقد قرارداد حمل کرده است در آن کشور قرار داشته باشد اقامه دعوانماید. تمام حملکنندگان مربوط ممکن است خوانده همین دعوا قرار گیرند.
۳- مقررات بندهای (۳) و(۴) ماده (۳۱) شامل احکامی خواهد بود که در دعاوی موضوع مواد (۳۷) و (۳۸) صادر شده باشد.
۴- مقررات ماده (۳۲) شامل دعاوی بین حملکنندگان نیز خواهد بود. درهرصورت مهلت مرور زمان یا از تاریخ تصمیم قضایی نهایی که مبلغ غرامتقابل پرداخت را برابر مقررات این کنوانسیون تعیین نموده و یا در صورتی که چنین تصمیم قضایی وجود نداشته باشد از تاریخ واقعی پرداخت غرامت،شروع به احتساب خواهد شد.