قرابت رضاعی از حیث حرمت نكاح در حكم قرابت نَسَبی است مشروط بر اینكه: اولاً - شیر زن از حمل مشروع حاصل شده باشد. ثانیاً - شیر مستقیماً از پستان مكیده شده باشد. ثالثاً - طفل لااقل یك شبانه روز و یا ۱۵ دفعهی متوالی شیر كامل خورده باشد بدون اینكه در بین غذای دیگر یا شیر زن دیگر را بخورد. رابعاً - شیر خوردن طفل قبل از تمام شدن دو سال از تولد او باشد. خامساً - مقدار شیری كه طفل خورده است از یك زن و از یك شوهر باشد، بنابراین اگر طفل در شبانه روز مقداری از شیر یك زن و مقداری از شیر زن دیگر بخورد موجب حرمت نمیشود، اگرچه شوهر آن دو زن یكی باشد، و همچنین اگر یك زن، یك دختر و یك پسر رضاعی داشته باشد كه هر یك را از شیر متعلق به شوهر دیگر شیر داده باشد، آن پسر و یا آن دختر، برادر و خواهر رضاعی نبوده و ازدواج بین آن ها از این حیث ممنوع نمیباشد.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
حدود اثر قرابت رضاعی
قرابت رضاعی، در صورت تحقق همه شرایط قانونی، از حیث حرمت نکاح در حکم قرابت نسبی است؛ اما این حکم یکسانسازی کامل همه آثار قرابت نسبی نیست. در نتیجه، آثار رضاع باید در همان حدودی اعمال شود که قانون مقرر کرده و نمیتوان صرفاً با استناد به عنوان «قرابت رضاعی»، آثار توارث یا سایر آثار قرابت نسبی را بهطور خودکار ثابت دانست.