در تمام مواردی که انتفاع کسی از ملک دیگری به موجب اذن محض باشد، مالک میتواند هر وقت بخواهد از اذن خود رجوع کند، مگر اینکه مانع قانونی موجود باشد.
تفاوت اذن در انتفاع با حق انتفاع مدتدار
اذن در انتفاع صرفاً اجازه مالک به دیگری برای استفاده از مال است و به خودی خود برای مأذون یک حق عینی مستقل ایجاد نمیکند. مطابق ماده ۱۰۸ قانون مدنی، در اذن محض، مالک اصولاً میتواند هر زمان از اذن خود رجوع کند؛ مگر اینکه مانع قانونی وجود داشته باشد.
تعیین مدت برای اذن، بهتنهایی موجب ایجاد حق انتفاع یا غیرقابل رجوع شدن اذن نمیشود.
در مقابل، اگر طرفین واقعاً قصد ایجاد حق انتفاع مدتدار داشته باشند و شرایط قانونی آن فراهم شود، رابطه صرفاً اذن محض نخواهد بود. بنابراین، در تشخیص این دو باید به قصد حقوقی طرفین و ماهیت رابطه توجه شود، نه فقط ذکر یک مدت.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
جواد که عازم مسافرت خارج از کشور است به همسایهاش ناصر میگوید: میتوانی به مدت یک سال از پارکینگ خانهام استفاده کنی. آنچه برای ناصر ایجاد میشود، چه حکمی دارد؟