ماده ۱۱۲۳ قانون مدنی

نظر هیئت عالی

بدون ترتیب شش عیبی که در ماده ۱۱۲۳، قانون مدنی، برای زن به‌عنوان عیوبی که حق فسخ نکاح از جانب مرد را ایجاد می‌کند، جنبه حصری و منصوص داشته و قابل توسعه به عیوب دیگر نیست اما با استناد به ماده ۱۱۲۸ قانون مدنی، با جلب نظر پزشکی قانونی در مورد بیماری زگیل تناسلی و عدم امکان درمان قطعی آن، واگیردار بودن شدید و ضرورت پرهیز از هرگونه رابطه جنسی محافظت نشده، در صورتی که عقد مبتنی بر سلامت زن از این حیث واقع شده باشد، از ناحیه مرد قابل طرح و رسیدگی می‌باشد.

نظر اکثریت

با عنایت به اینکه عیوب و بیماری‌هایی که می‌تواند موجب فسخ نکاح شود در ماده ۱۱۲۳ قانون مدنی احصا شده و بیماری زگیل تناسلی جزء عیوب مندرج در این ماده نمی باشد، از طرفی فسخ نکاح بر اساس مفاد ماده ۱۱۲۸ قانون مدنی نیز صحیح نبوده چه اینکه مفاد این ماده در مورد اوصافی است که بالصراحه و یا متباینا در عقد شرط شده باشد همانند وصف بکارت، اما امراض و بیماری‌های موجب فسخ بصورت حصری در ماده ۱۱۲۳ بیان شده و البته حصری بودن امراض در بسیاری از نصوص روایی نیز مورد تاکید قرار گرفته، (اما عیوب المراه فهی سبعه،…. فاما ما سوی ذالک فلا …؛ لذا نمی‌توان بیمار نبودن (بطور مطلق) را به عنوان یک وصفی در نظر گرفت که عقد متباینا بر آن واقع شده باشد.

نظر اقلیت

هرچند عیوب مندرج در ماده ۱۱۲۳ قانون مدنی حصری است لکن در فرض سوال فسخ نکاح بر اساس مفاد ماده ۱۱۲۸ قانون مدنی بلا اشکال است، چه اینکه یکی از اوصافی که در زمان عقد به عنوان شرط بنایی مد نظر زوجین است وصف سلامت است و وجود بیماری‌هایی مانند زگیل تناسلی که واگیر نیز می‌باشد، بر خلاف شرط بنایی مذکور بوده و می‌تواند موجب ایجاد حق فسخ برای زوج گردد.