عدهی وفات چه در دائم و چه در منقطع، در هر حال چهار ماه و ده روز است. مگر این كه زن حامل باشد كه در این صورت عدهی وفات تا موقع وضع حمل است، مشروط بر این كه فاصلهی بین فوت شوهر و وضع حمل از چهار ماه و ده روز بیشتر باشد، و الّا مدت عده همان چهار ماه و ده روز خواهد بود.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
فوت شوهر در عده طلاق رجعی
اگر شوهر در مدت عدهٔ طلاق رجعی بمیرد، زن از زمان فوت، عدهٔ وفات نگه میدارد؛ روزهای سپریشده از عدهٔ طلاق از آن کم نمیشود و مدت باقیماندهٔ عدهٔ طلاق نیز به عدهٔ وفات افزوده نمیشود. مبنای این حکم، استمرار آثار زوجیت در عدهٔ رجعی و ماده ۱۱۵۴ قانون مدنی است. ماده ۹۴۳ قانون مدنی نیز توارث زن و شوهر را در این وضعیت میپذیرد. در طلاق بائن، فوت شوهر اصولاً عدهٔ قبلی را به عدهٔ وفات تبدیل نمیکند. برای زن باردار، طولانیتر بودن چهار ماه و ده روز یا زمان وضع حمل ملاک است.
توضیح تکمیلی: با فوت شوهر، مبنای عده از طلاق به وفات تغییر میکند؛ بنابراین محاسبه از تاریخ فوت آغاز میشود.