برای صحت هر معامله شرایط ذیل اساسی است: ۱) قصد طرفین و رضای آنها ۲) اهلیت طرفین ۳) موضوع معین که مورد معامله باشد ۴) مشروعیت جهت معامله
تفاوت قصد و رضا در معامله
مطابق ماده ۱۹۰ قانون مدنی، قصد طرفین و رضای آنان از شرایط اساسی صحت معاملهاند. قصد، اراده آگاهانه برای ایجاد اثر حقوقی است؛ رضا، تمایل و خشنودی شخص نسبت به انجام معامله است. بنابراین، قصد و رضا دو مفهوم مرتبط اما متمایزند و نباید یکی را به جای دیگری به کار برد.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
یک شرکت تولیدی در قراردادی با یک عرضهکننده کالا تعهد میکند تمام محصولات خط تولید خود با ظرفیت اسمی مشخص را با ۲۰ درصد بیشتر از هزینه تمام شده آن به مدت یک سال به شخص مزبور بفروشد و درصورتیکه تخصیص ارز دولتی جهت ورود مواد اولیه تولید آن کالا قطع شود، حق فسخ قرارداد را داشته باشد. وضعیت حقوقی قرارداد چیست؟
تست ۲
با تقاضای شوهر، زن از اشتغال به تجارت خاص، به موجب حکم قطعی دادگاه ممنوع میشود. زن پس از این حکم، اقدام به انعقاد قرارداد در همان زمینه تجارت میکند. این قرارداد با فرض وجود شرایط اساسی برای صحت معاملات، چه حکمی دارد؟
تست ۳
کدام گزینه از نتایج اصل حاکمیت اراده و آزادی قراردادی نیست ؟
تست ۴
در حقوق موضوعه ایران، برای اینکه توافقها و تراضیها معتبر و لازمالاتباع باشند ...