متعارف بودن امری در عرف و عادت، به طوری که عقد بدون تصریح هم منصرف آن باشد، به منزله ذکر در عقد است.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
اثر عرف در تکمیل مفاد قرارداد
مطابق ماده ۲۲۵ قانون مدنی، امر متعارف در عرف و عادت، اگر بهگونهای باشد که عقد بدون تصریح نیز منصرف به آن باشد، در حکم ذکر در عقد است. این اثر تا جایی پذیرفته میشود که عرف با قانون آمره، شرط صریح قرارداد یا قصد مشترک طرفین تعارض نداشته باشد.
معیار عرفی در تفسیر الفاظ قرارداد
این بخش برای مشترکان نمایش داده میشود. برای مشاهده نکته آموزشی اشتراک خود را فعال کنید.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
در مورد تفسیر قرارداد به وسیله قاضی، کدام گزینه صحیح است ؟