در بیع شرط، به مجرد عقد، مبیع ملک مشتری میشود با قید خیار برای بایع، بنابراین، اگر بایع به شرایطی که بین او و مشتری برای استرداد مبیع مقرر شده است عمل ننماید، بیع قطعی شده و مشتری مالک قطعی مبیع میگردد و اگر بالعکس بایع به شرایط مزبوره عمل نماید و مبیع را استرداد کند، از حین فسخ، مبیع مال بایع خواهد شد ولی نمائات و منافع حاصله از حین عقد تا حین فسخ، مال مشتری است.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
منافع در بیع شرط و معامله با حق استرداد
در بیع شرط، اصل قانونیِ ماده ۴۵۹ قانون مدنی تعلق منافع تا زمان فسخ به مشتری است. در معامله با حق استردادِ ثبتی، منافع و تصرفات تابع ماهیت وثیقه، سند و مقررات ثبت است؛ پس تفاوت آثار باید با متن قرارداد و قانون خاص احراز شود.
قبض و ماهیت بیع شرط
این بخش برای مشترکان نمایش داده میشود. برای مشاهده نکته آموزشی اشتراک خود را فعال کنید.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.