اگر در عقد اجاره، مدت به طور صریح ذکر نشده و مالالاجاره هم از قرار روز یا ماه یا سالی فلان مبلغ معین شده باشد، اجاره برای یک روز یا یک ماه یا یک سال صحیح خواهد بود و اگر مستاجر عین مستاجره را بیش از مدتهای مزبوره در تصرف خود نگاه دارد و موجر هم تخلیه ید او را نخواهد، موجر به موجب مراضات حاصله برای بقیه مدت و به نسبت زمان تصرف، مستحق اجرت مقرر بین طرفین خواهد بود.
آثار ادامه تصرف مستأجر پس از پایان مدت
صرف سکوت موجر، بهطور مطلق، دلیل تمدید اجاره یا رضایت به ادامه قرارداد نیست. مطابق ماده ۵۰۱ قانون مدنی، در فرضی که مدت اجاره صریحاً تعیین نشده و اجارهبها روزانه، ماهانه یا سالانه مقرر شده باشد، ادامه تصرف مستأجر و نخواستن تخلیه از سوی موجر میتواند با توجه به مراضات حاصله، آثار مقرر در همان ماده را ایجاد کند. در اجارههای مدتدار، ماده ۴۹۴ قانون مدنی اصل زوال عقد با انقضای مدت و استحقاق اجرتالمثل را بیان میکند.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.