عقد ضمان عبارت است از اینكه شخصی مالی را كه بر ذمّه دیگری است به عهده بگیرد. متعهد را ضامن، طرف دیگر را مضمونٌله و شخص ثالث را مضمونٌعنه یا مدیون اصلی می گویند.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
مفهوم عقد ضمان و تفاوت آن با ضمان تضامنی
طبق ماده ۶۸۴ قانون مدنی، ضمان قراردادی است که شخصی مالی را که بر ذمهٔ دیگری است به عهده میگیرد. در ضمان مدنی، پس از تحقق صحیح عقد، ذمهٔ مدیون اصلی بری و ذمهٔ ضامن در برابر طلبکار مشغول میشود؛ این اثر در ماده ۶۹۸ قانون مدنی آمده است. بنابراین، «ضمان تضامنی» و «ضمان وثیقهای» را نباید بدون ذکر مبنای قانونی یا قراردادی، بهعنوان آثار عمومی عقد ضمان مدنی معرفی کرد.
ضمان عهده و تفاوت آن با تعهد به رد عین
این بخش برای مشترکان نمایش داده میشود. برای مشاهده نکته آموزشی اشتراک خود را فعال کنید.
اهلیت ورشکسته برای انعقاد عقد ضمان
این بخش برای مشترکان نمایش داده میشود. برای مشاهده نکته آموزشی اشتراک خود را فعال کنید.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
در خصوص « ضمان عهده از بایع » کدام مورد صحیح است؟
تست ۲
طلبکاری ایجاب ضامن را قبول میکند، اما نمی داند پس از عقد ضمان، ذمه مدیون آزاد میشود، ضمانت مزبور، چه وضعیتی دارد؟
تست ۳
عقد ثالث با داین که دین مدیون بر عهده ثالث قرار گیرد: