ضمان، عقدی است لازم و ضامن یا مضمونٌله نمیتوانند آن را فسخ كنند مگر در صورت اعسار ضامن به طوریكه در ماده ۶۹۰ قانون مدنی مقرر است یا در صورت بودن حق فسخ نسبت به دین مضمونٌله و یا در صورت تخلف از مقررات عقد.
لازم بودن عقد ضمان و امکان اقاله
عقد ضمان اصولاً لازم است و طبق ماده ۷۰۱ قانون مدنی ضامن یا مضمونله جز در موارد قانونی یا قراردادی حق فسخ ندارند. دربارهٔ اقاله باید میان توافق طرفین ضمان و اثر آن بر دین اصلی تفکیک کرد؛ اقاله نباید بدون بررسی رضایت اشخاص ذینفع و وضعیت دین، خودکار موجب بازگشت دین به ذمهٔ مدیون اصلی فرض شود.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.