حواله محقق نمیشود مگر با رضای مُحتال و قبول مُحالعلیه.
رضایتهای لازم در عقد حواله
حواله با رضایت محتال و قبول محالعلیه محقق میشود؛ حکم صریح ماده ۷۲۵ قانون مدنی همین است. محیل معمولاً پیشنهاددهندهٔ انتقال دین است، اما قانون رضایت او را بهعنوان پذیرش جداگانه در کنار رضایت محتال و قبول محالعلیه بیان نکرده است. بنابراین، تعبیر «عقدی با یک ایجاب و دو قبول» باید با توجه به نحوهٔ تشکیل قرارداد و ارادهٔ طرفین بهکار رود، نه بهعنوان یک قاعدهٔ لفظی و مطلق.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
کدام مورد در خصوص اهلیت اطراف عقد حواله صحیح است ؟
تست ۲
اگر مبیع و ثمن حال باشد و قبل از تسلیم مبیع عین معین، مشتری قسمتی از ثمن را پرداخته و بقیه آن را حواله داده باشد که بایع از شخص دیگری بگیرد و محالعلیه آن را قبول نکند، در صورت عدم پرداخت بقیه ثمن توسط مشتری، عقد بیع چه وضعی خواهد داشت ؟