وفای به عهد وقتی محقق میشود که متعهد چیزی را که میدهد، مالک و یا مأذون از طرف مالک باشد و شخصا هم اهلیت داشته باشد.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
نکته ۱
مدیون باید از مال خودش، وفای به عهد کند. در غیر اینصورت و اگر مدیون از مال دیگری وفای به عهد کند، اولا وفای به عهد محقق نمیشود و ثانیا دیگر نمی تواند مال را پس بگیرد.
تأدیه دین با مال دیگری؛ مالکیت، اذن و حق استرداد
وفای به عهد با مالی معتبر است که مدیون مالک آن باشد یا از طرف مالک برای پرداخت مأذون شده باشد؛ رجوع کنید به ماده ۲۶۹ قانون مدنی. صرف اذن مالک به نگهداری یا استفاده از مال، لزوماً اذن برای مصرف آن در پرداخت دین نیست. اگر مال بدون چنین مجوزی به طلبکار داده شود، مالک با اثبات مالکیت میتواند استرداد را بخواهد و شخصی که به اذن خاص استناد میکند باید وجود و حدود آن را ثابت کند.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
متعهد در مقام وفای به عهد، مال دیگری را که بدون مجوز در اختیار اوست، تادیه می کند، کدام مورد صحیح است ؟
تست ۲
هرگاه مدیون از مال غیر اقدام به تأدیه دین خود کند. مالک با اثبات کدام مورد، میتواند مال مورد تأدیه را از طلبکار مسترد دارد؟
تست ۳
اگر محجور در مقام وفای به عهد، دین خود را بپردازد، وجه پرداخت شده ...