اگر کسی اموال غایب یا محجور و امثال آنها را بدون اجازه مالک یا کسی که حق اجازه دارد، اداره کند، باید حساب زمان تصدی خود را بدهد. در صورتیكه تحصیل اجازه در موقع، مقدور بوده یا تاخیر در دخالت، موجب ضرر نبوده است، حق مطالبه مخارج نخواهد داشت. ولی اگر عدم دخالت یا تاخیر در دخالت، موجب ضرر صاحب مال باشد، دخالت کننده مستحق اخذ مخارجی خواهد بود که برای اداره کردن لازم بوده است.
دسترسی اشتراکی
برای دسترسی به محتوای کامل نکات آموزشی باید اشتراک فعال داشته باشید.
نکته ۱
این ماده به اداره فضولی مال غیر پرداخته است.
نکته ۲
مقصود از قصد احسان، قصد تبرع نیست.
نکته ۳
اگر شخصی مال دیگری را به تصور اینکه مال خود اوست، اداره کند، نمی تواند هزینه های صرف شده بابت اداره آن مال را از صاحب مال، مطالبه کند. این موضوع تابع احکام استفای بلاجهت است و محدود میشود به هزینه هایی که مورد استفاده استیفا کننده قرار گرفته و یا به دارای او افزوده است.
نکته ۴
اگر اداره کننده فضولی، مرتکب تعدی یا تفریط شود، ید او از امانی به ضمانی تبدیل میشود.
نکته ۵
اگر اداره اموال متعلق به غیر بر اثر اجبار قانونی یا قرارداد انجام پذیرد، اداره فضولی محسوب نمیشود.
شرایط مطالبه هزینه در اداره فضولی مال غیر
صرف مفید بودن اقدام برای مالک کافی نیست. ادارهکننده زمانی میتواند هزینههای ضروری را مطالبه کند که اقدام برای جلوگیری از زیان لازم بوده، گرفتن اجازه مالک در زمان مناسب ممکن نبوده و مخارج انجامشده نیز لازم و متناسب باشد. اگر امکان کسب اجازه وجود داشته یا اقدام فقط برای بهتر کردن مال بوده باشد، حق رجوع خودکار از ماده ۳۰۶ قانون مدنی به دست نمیآید.
هیچ رأی وحدت رویهای برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.
هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.
دسترسی اشتراکی
برای مشاهده کامل تستها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.
تست ۱
اداره کننده فضولی مال غیر، در فرض پرداخت هزینه ها، در کدام صورت حق رجوع به مالک دارد؟