رأی شماره ۳۷۶۲۲۵ هیأت تخصصی كار، بیمه و تأمین اجتماعی دیوان عدالت اداری با موضوع: رد شكایت ابطال
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری مصوب
۱۳۸۹/۳/۵ و دستورالعمل اجرایی
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری مصوب
۱۳۹۰/۱۲/۲۸ وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی
مصوب
۱۴۰۴/۰۲/۱۶ هیأت تخصصی كار، بیمه و تأمین اجتماعی
* شماره پرونـده: هـ ت/۰۲۰۰۶۰۱ - ۲۰۰۵۸۰
* شماره دادنامه سیلور: ۱۴۰۴۳۱۳۹۰۰۰۰۳۷۶۲۲۵ تاریخ:
۱۴۰۴/۰۲/۱۶* شاكی: آقای سیامك صابونچی
* طرف شكایت: وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی
* موضوع شكایت و خواسته: ابطال
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری مصوب
۱۳۸۹/۳/۵ و دستورالعمل اجرایی
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری مصوب
۱۳۹۰/۱۲/۲۸ وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
* شاكی دادخواستی به طرفیت وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی به خواسته فوق الذكر به دیوان عدالت اداری تقدیم كرده كه به هیأت عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شكایت به قرار زیر میباشد:
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی
هدف:
به استناد مواد ۱۳، ۸۵ و ۹۱ قانون كار جمهوری اسلامی ایران هدف از تهیه این آیین نامه عبارتست از:
٭ تعریف الزامات ایمنی (كه باید توسط پیمانكار در محیط های كار رعایت گردد)
٭ تدوین یك استراتژی برای مدیریت پیشگیرانه ایمنی پیمانكاران
٭ توجه به قوانین و مقررات ایمنی در فعالیت های پیمانكاری
٭ ایجاد روشی برای پایش عملكرد ایمنی آنها و تشریح مدیریت ایمنی پیمانكاران به منظور بهبود مستمر عملكرد ایمنی پیمانكاران در تمام فعالیت های محوله
٭ ایمن سازی محیط كار و كاهش حوادث ناشی از كار به منظور صیانت از نیروی انسانی و منابع مادی كشور
دامنه كاربرد
این آیین نامه تمام فعالیت های پیمانكاری در كشور را كه مشمول قانون كار جمهوری اسلامی ایران می شوند تحت پوشش قرار می دهد.
فصل اول: تعاریف
كارفرما/مقاطعه دهنده:
شخص حقیقی یا حقوقی است كه اجرای عملیات موضوع پیمان را براساس اسناد و مدارك پیمان به پیمانكار واگذار می نماید، در ضمن نمایندگان ایشان در حكم كارفرما می باشند.
پیمانكار/مقاطعه كار
شخص حقیقی یا حقوقی ذیصلاحی است كه براساس اسناد و مدارك پیمان، مسئولیت اجرای عملیات پیمان را به عهده میگیرد.
قرارداد/پیمان:
پیمانی است مكتوب فی مابین كارفرما با پیمانكار اصلی یا پیمانكار اصلی با پیمانكاران فرعی یا مابین پیمانكاران فرعی با یكدیگر كه بیان كننده تعهدات و التزام طرفین قرارداد در موضوع پیمان آنان است. در قرارداد پیمانكاری مواردی از قبیل مشخصات طرفین قرارداد، موضوع، مبلغ، مدت پیمان، تعهدات و اختیارات كارفرما و پیمانكار و فسخ یا خاتمه پیمان مشخص می شود.
پیمانكار اصلی:
شخص حقیقی یا حقوقی ذیصلاحی است كه براساس اسناد و مدارك پیمان به عنوان مجری اصلی موضوع پیمان شناخته می شود.
پیمانكار فرعی:
شخص حقیقی یا حقوقی ذیصلاحی است كه پیمانكار اصلی با وی برای انجام بخشی از امور، قرارداد منعقد نموده و پیمانكار مربوطه ملزم به اجرای تعهدات براساس اسناد و مدارك موضوع پیمان میباشد.
صاحب كار:
شخصی است حقیقی یا حقوقی كه مالك یا قائم مقام قانونی مالك كارگاه بوده و انجام یك یا چند نوع از عملیات یا فعالیت كارگاه را به یك یا چند پیمانكار محول می نماید كه در این حالت مطابق تعریف بند اول كارفرما یا مقاطعه دهنده نامیده می شود، و در صورتی كه خود رأساً یك یا تعدادی كارگر را در كارگاه متعلق به خود بر طبق
ماده ۲ قانون كار به كارگمارد از نظر این قانون كارفرما محسوب میگردد.
فصل دوم: مقررات
ماده۱ـ مطابق
ماده ۱۳ قانون كار مقاطعه دهنده (كارفرما) مكلف است قرارداد خود را با مقاطعه كار (پیمانكار) به نحوی منعقد نماید كه در آن مقاطعه كار (پیمانكار) متعهد گردد كه تمامی مقررات قانون كار و آیین نامه های مربوط به این قانون را در مورد كاركنان خود اعمال نماید.
ماده۲ـ پیمانكاران می بایست صلاحیت انجام كار خود را از نظر ایمنی از وزارت كار و امور اجتماعی اخذ نمایند.
تبصره ـ نحوه تأیید صلاحیت پیمانكاران در دستورالعمل اجرایی كه به همین منظور توسط شورای عالی حفاظت فنی تدوین میگردد، لحاظ خواهد شد.
ماده۳ـ كارفرما بایستی با پیمانكارانی قرارداد منعقد نماید كه صلاحیت انجام كار آنان از نظر ایمنی توسط وزارت كار و اموراجتماعی تأیید شده باشد.
ماده۴ـ پیمانكاران اصلی و فرعی مكلفند كلیه قوانین و مقررات، آیین نامه ها و دستورالعمل های حفاظت فنی و بهداشتی كار را در طول عملیات پیمان رعایت نمایند.
ماده ۵ ـ كلیه مسئولیت ها و تعهدات طرفین پیمان در مورد ایمنی باید صراحتاً در متن قرارداد لحاظ گردد.
ماده۶ ـ در هنگام عقد قرارداد لازم است هزینههای مربوط به امور ایمنی محاسبه و در متن قرارداد لحاظ نموده و پیمانكار از ابتدای قرارداد با نظارت كارفرما موظف به اجرای آن گردد.
ماده۷ـ در هـنگام عقدقرارداد پیمانكاری لازم است امكانات و منابع مورد نیاز برای انجام اقدامات كنترلی و پیشگیرانه مرتبط با ایمنی حسب مورد توسط طرفین تأمین گردد.
ماده۸ ـ كارفرما می بایست بر ارائه آموزشهای مورد نیاز در زمینه های ایمنی از طریق مراجع ذیصلاح به پرسنل تحت پوشش پیمانكاران اصلی و فرعی با توجه به نوع فعالیت، نظارت نماید.
ماده۹ـ كارفرما مكلف است با توجه به قوانین و آیین نامه های موجود و مفاد قرارداد فی مابین، بر عملكرد ایمنی كلیه پیمانكاران خود نظارت نماید.
ماده۱۰ـ هرگاه صاحب كار اجرای كلیه عملیات پیمان را از ابتدا تا پایان كار كلاً به یك پیمانكار محول نماید، پیمانكار مسئول اجرای مقررات مرتبط با حفاظت فنی و ایمنی در كارگاه خواهد بود.
ماده۱۱ـ هرگاه پیمانكار اصلی با موافقت كارفرما اجرای قسمت های مختلف عملیات پیمان را مطابق مفاد قراردادی به پیمانكار یا پیمانكاران دیگر محول نماید، هر پیمانكار در محدوده پیمان خود مسئول اجرای كلیه مقررات مرتبط بوده و پیمانكار اصلی مسئول نظارت و ایجاد هماهنگی بین آن ها خواهد بود.
ماده۱۲ـ هرگاه صاحب كار اجرای عملیات پیمان را به پیمانكاران مختلف محول نماید، هر پیمانكار در محدوده پیمان خود، مسئول اجرای مقررات مرتبط خواهد بود و صاحب كار مسئول ایجاد هماهنگی بین آن ها میباشد.
ماده۱۳ـ پیمانكاران ملزم به ثبت آمار و ارایه گزارش حوادث ناشی از كار به كارفرما جهت ارسال به اداره كار و اموراجتماعی محل مطابق دستورالعمل اجرای تبصره یك ماده ۹۵ قانون كار جمهوری اسلامی ایران می باشند.
این آیین نامه مشتمل بر ۲ فصل و ۱۳ ماده به استناد مواد ۸۵، ۹۱ قانون كار جمهوری اسلامی ایران در جلسه مورخ
۱۳۸۸/۱۲/۳ شورای عالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ
۱۳۸۹/۳/۵ به تصویب وزیر كار و امور اجتماعی رسیده است.
دستورالعمل اجرایی
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاریاین دستورالعمل به استناد تبصره
ماده ۲ آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری كه در تاریخ
۱۳۸۸/۱۲/۳ توسط شورای عالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ
۱۳۸۹/۳/۵ به تصویب وزیر كار و امور اجتماعی رسیده، تهیه گردیده است.
۱ـ تعاریف:
۱ـ۱ـ متقاضی:
شخص حقیقی یا حقوقی است كه دارای تاییدیه صلاحیت لازم از مراجع قانونی بوده و بر اساس اسناد و مدارك پیمان، به عنوان پیمانكار، مسئولیت اجرای مفاد پیمان را بر عهده دارد.
۲ـ۱ـ تشخیص صلاحیت:
روندی است كه در آن كار پیمانكار از نظر ایمنی مورد بررسی و ارزیابی قرار میگیرد.
۳ـ۱ـ كمیته تشخیص صلاحیت:
این كمیته متشكل از افراد زیر میباشد:
الف) معاون روابط كار اداره كل تعاون،كار و رفاه اجتماعی استان به عنوان رئیس كمیته
ب) بازرس كار منتخب و دبیر جلسه
ج) رئیس مركز تحقیقات و تعلیمات حفاظت فنی و بهداشت كار استان و در صورت نبودن مركز در استان یكی از بازرسان كار استان به انتخاب مدیر كل
د) نماینده كانون انجمن های صنفی كارفرمایی استان
هـ) نماینده تشكل های كارگری استان با اولویت نماینده انجمن صنفی مسئولین ایمنی كمیته های حفاظت فنی و بهداشت كار استان
تبصره۱: در صورتی كه استان فاقد نمایندگان مورد اشاره در بندهای (د ـ وـ هـ) باشد اعضای مذكورتوسط كانون عالی مربوطه ظرف مدت یك ماه پس از مكاتبه بایستی معرفی گردند و در صورت عدم معرفی در مدت مذكور، افراد توسط مدیركل تعاون، كار و رفاه اجتماعی استان انتخاب می گردند.
تبصره۲: رای كمیته تشخیص صلاحیت، تا ظرف مدت ۱۵ روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر میباشد.
۴ـ۱ـ كمیته تجدیدنظر:
این كمیته متشكل از افراد زیر میباشد:
الف) مدیر كل تعاون، كار و رفاه اجتماعی استان
ب) رئیس بازرسی كار استان
ج) رئیس كانون انجمن های صنفی كارفرمایی استان
تبصره: آراء كمیته تجدیدنظر پس از صدور، قطعی و لازمالاجرا میباشد.
۵ ـ۱ـ گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی:
مدركی است كه بر اساس مقررات
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری به منظور اعلام صلاحیت ایمنی متقاضی، از سوی كمیته صادر میگردد.
گواهینامه مذكور شامل مشخصات زیر میباشد:
الف) نام شخص حقیقی/ حقوقی
ب) نام ونام خانوادگی و كد ملی شخص حقیقی/ مدیر عامل
ج) شماره و تاریخ ثبت و شناسه شركت (حقوقی)
د) آدرس وكد پستی
هـ) تلفن ثابت، همراه، دورنگار و پست الكترونیكی پیمانكار
و) زمینه فعالیت پیمانكار طبق موارد مندرج در برگه صلاحیت پیمانكاری و یا كارت پیمانكار شخص حقیقی
ز) مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی
ق) درج شرایط ابطال و تعلیق گواهینامه، زمان ارائه مدارك مربوطه جهت تمدید گواهینامه و بند ۲ـ۴
دستورالعمل در پشت گواهینامه
تبصره۱: این گواهینامه با امضای مدیر كل تعاون، كار و رفاه اجتماعی استان، به مدت ۲ سال از تاریخ صدور، معتبر خواهد بود.
تبصره۲: انجام كار در استان های غیراز استان صادركننده گواهینامه مذكور منوط به اطلاع كتبی به اداره كل تعاون كار و رفاه اجتماعی استان محل فعالیت میباشد.
۲ـ مدارك مورد نیاز جهت اخذ گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی:
الف) تصویر گواهی تایید صلاحیت پیمانكاری از مراجع ذی صلاح
ب) سوابق كاری پیمانكار (درصورت داشتن سوابق)
ج) تصویر گواهی آموزش ایمنی كارفرمایان، كارگران و كارآموزان در رشته مربوطه وفق مفاد آیین نامه آموزش ایمنی كارفرمایان،كارگران و كارآموزان
د) فهرسـت تجهیزات و لوازم ایمنی متناسب با نوع كار در صورت وجود طبق قرارداد/ پیمان
هـ) تصویر شناسنامه و كارت ملی (برای مدیرعامل شخص حقوقی و كارفرمای حقیقی) و آدرس پستی دفتر مركزی پیمانكار
۳ـ روند اجرایی تایید صلاحیت ایمنی:
الف) درخواست صدور گواهی تایید صلاحیت ایمنی از طرف پیمانكار و یا نماینده قانونی وی
ب) ارائه مدارك مورد نیاز (مطابق بند ۲ دستورالعمل) جهت صدور گواهی تایید صلاحیت
ج) بررسی مدارك ارائه شده
د) بازدید از تجهیزات و امكانات ایمنی پیمانكار و ارائه گزارش به كمیته توسط بازرس كار، (درصورت وجود پیمان یا قرارداد)
هـ) در صورت كامل نبودن مدارك و شرایط، اعلام به متقاضی جهت رفع نقص
و) صدور گواهی تایید صلاحیت ایمنی بنا به تشخیص كمیته
تبصره: تشكیل پرونده برابر دستورالعمل های ابلاغی از سوی اداره كل بازرسی كار قابل واگذاری به انجمن صنفی مربوطه یا كانون و یا انجمن صنفی مسئولین ایمنی كمیته های حفاظت و بهداشت كار استان میباشد.
۴ـ مقررات عمومی:
۱ـ۴ـ پیمانكار مكلف است در صورت عقد قرارداد/ پیمان جدید و یا تغییر در شرایط پیمان، قبل از شروع به كار، یك نسخه از تصویر مفاد پیمان را به اداره كل تعاون كار و رفاه اجتماعی استان تحویل نماید.
۲ـ۴ـ پیمانكار مكلف است حداكثر ۲ ماه قبل از انقضای مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی، نسبت به تحویل مدارك مورد نیازجهت تمدید آن اقدام نماید.
۳ـ۴ـ مسئولیت كارفرما و پیمانكار در خصوص انجام امور ایمنی و هزینههای مربوط به آن باید در مفاد قرارداد/ پیمان به صراحت ذكرگردد.
۵ ـ موارد ابطال و تعلیق گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی:
۱ـ ۵ ـ ابطال:
در موارد زیر گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی بنا به تشخیص كمیته صلاحیت باطل میگردد:
الف) پایان یافتن مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی
ب) بروز حادثه منجر به فوت در اثر عدم رعایت موارد ایمنی از طرف پیمانكار حسب رای نهایی مراجع قضایی
ج) بعد از ابلاغ ۳ بار اخطار كتبی به پیمانكار مربوطه از طرف اداره تعاون، كار و رفاه اجتماعی در موارد زیر:
۱ ـ عدم رعایت آیین نامه های حفاظت و بهداشت كار و مقررات قانون كار (بنا به گزارش بازرس كار)
۲ـ افزایش آمار حوادث در كارگاه مربوطه بنا به گزارش بازرس كار و یا سایر مراجع
۳ـ عدم استفاده از وسایل و تجهیزات حفاظت فردی متناسب با نوع كار در تمامی مراحل فعالیت
۲ـ ۵ ـ تعلیق:
در صورت عدم ارائه تصویر قرارداد/ پیمان جدید، تایید صلاحیت ایمنی پیمانكار به مدت ۶ ماه به حالت تعلیق در می آید.
این دستورالعمل در ۵ بند و ۶ تبصره در جلسه مورخ
۱۳۹۰/۱۱/۱۷ توسط شورای عالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ
۱۳۹۰/۱۲/۲۸ به تصویب وزیر تعاون، كار و رفاه اجتماعی رسید.
وزیر تعاون، كار و رفاه اجتماعی ـ عبدالرضا شیخ الاسلامی
گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی
در اجرای تبصره
ماده ۲ آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری، مصوب
۱۳۸۸/۱۲/۳ شورای عالی حفاظت فنی،به شخص حقیقی/ حقوقی ................................................. با مشخصات زیر:
۱ـ نام مدیر عامل/ فرد حقیقی
۲ـ كد ملی مدیر عامل/ فرد حقیقی
۳ـ آدرس وكدپستی
۴ـ تلفن ثابت، همراه، دورنگار و پست الكترونیكی
۵ ـ شماره و تاریخ ثبت وشناسه شركت (حقوقی)
با موضوع فعالیت در زمینه زیر:
در كمیته تشخیص صلاحیت ایمنی استان مورد تایید قرار گرفت.
این گواهینامه به مدت ۲ سال از تاریخ صدور اعتبار دارد.
مدیر كل تعاون،كار و رفاه اجتماعی
پشت گواهینامه
شرایط ابطال و تعلیق گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی:
ابطال:
الف) پایان یافتن مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی
ب) بروز حادثه منجر به فوت در اثر عدم رعایت موارد ایمنی از طرف پیمانكارحسب رای نهایی مراجع قضایی
ج) بعد از ۳ بار ابلاغ كتبی به پیمانكار مربوطه از طرف اداره تعاون، كار و رفاه اجتماعی در موارد زیر:
۱ ـ عدم رعایت آیین نامه های حفاظت و بهداشت كار و مقررات قانون كار بنا به گزارش بازرس كار
۲ـ افزایش آمار حوادث در كارگاه مربوطه بنا به گزارش بازرس كار و یا سایر مراجع
۳ـ عدم استفاده از وسایل و تجهیزات حفاظت فردی متناسب با نوع كار در تمامی مراحل فعالیت
تعلیق:
در صورت عدم ارائه تصویر قرارداد/ پیمان جدید، تایید صلاحیت ایمنی پیمانكار به مدت ۶ ماه به حالت تعلیق در می آید.
توجه:
الف) پیمانكار مكلف است حداكثر ۲ ماه قبل از انقضای مدت اعتبار گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی، نسبت به تحویل مدارك مورد نیازجهت تمدید آن اقدام نماید.
ب) اخذ گواهینامه تایید صلاحیت ایمنی پیمانكار، رافع مسئولیت های نامبرده در قبال سیستم های كار نبوده و پیمانكار مكلف است در همه حال نسبت به رعایت قوانین، مقررات، آیین نامه ها و دستورالعمل های ایمنی مصوبات شورای عالی حفاظت فنی و سایر قوانین و مقررات جاری كشور اقدام نماید.
*دلایل شاكی برای ابطال مقرره مورد شكایت:
۱ـ با توجه به تعریف «فرد صنفی» به شرح مقرر در
ماده ۲ قانون اصلاح قانون نظام صنفی كشور (مصوب ۱۳۹۲)، پیمانكاران (به لحاظ ارایه خدمات از جمله خدمات فنی)، جزو افراد صنفی قرار می گیرند و بر اساس ماده ۱۷ قانون فوق، مكلف به رعایت قوانین و مقررات حفاظتی و ایمنی هستند؛ به همین جهت، نظارت بر انجام تكالیف آنها (به موجب بند «ز» ماده ۳۷ این قانون)، از وظایف اتاق اصناف شهرستانها میباشد: در حالیكه
ماده ۹ آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری، این نظارت را بر عهده كارفرما نهاده است، به همین جهت با قانون فوق، مغایرت دارد.
۲ـ
ماده ۱۰۶ قانون كار (مصوب ۱۳۶۹) بیان می دارد: آیین نامه های اجرایی مربوط به این فصل (فصل حفاظت فنی و بهداشت كار) با پیشنهاد مشترك وزارت كار و وزارت بهداشت به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید.
با این حال، شورای عالی حفاظت فنی (با استناد به مواد ۸۵ و ۸۶ قانون)، اقدام به تدوین
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری نمود و این آیین نامه را تنها به تصویب وزیر كار رسانده است؛ در حالیكه با توجه به تصریح
ماده ۱۰۶ قانون كار این آیین نامه باید توسط دو وزارتخانه كار و بهداشت، تدوین و به تصویب هیأت وزیران می رسیده است.
علاوه بر این شورای عالی حفاظت فنی در اقدامی مشابه (بدون توجه به
ماده ۱۰۶ قانون كار)، دستورالعمل اجرایی
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری را تهیه و تنها به امضاء و تصویب وزیر كار رسانیده است.
بنابراین با توجه به اینكه در تدوین و تصویب دو مقرره فوق،
ماده ۱۰۶ قانون كار نادیده گرفته شده است: این دو مقرره قابل ابطال هستند.
۳ـ
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری با
ماده ۳ قانون كار در خصوص تعریف كارفرما مغایرت دارد؛ به همین جهت قابل ابطال است.
* در پاسخ به شكایت مذكور، مدیر كل حقوقی وزارت تعاون، كار و رفاه اجتماعی به طور خلاصه توضیح داده است كه:
۱ـ استناد به قانون اصناف، فاقد وجاهت قانونی است، زیرا در حالی كه قانون كار، یك قانون عام الشمول است كه كلیات را بیان داشته است: هر مؤسسه و نهادی می تواند در چارچوب كلیات بیان شده در قانون كار، مقررات ایمنی خاص خود را هم داشته باشد، مانند مقررات اكتشاف و استخراج نفت و یا معادن.
۲ـ در مورد ایراد دوم شاكی، خوانده بیان داشته است: اگرچه بر اساس
ماده ۱۰۶ قانون كار، تهیه دستورالعملها و آیین نامه های اجرایی فصل چهارم قانون كار (با موضوع حفاظت فنی)، منوط به پیشنهاد مشترك وزارت كار و وزرات بهداشت است اما بر اساس ماده ۸۶ همین قانون، شورای عالی حفاظت فنی، مسئول تهیه موازین و آیین نامه های حفاظت فنی شده است. با توجه به اینكه آیین نامه های حفاظت فنی با آیین نامه های اجرایی موضوع
ماده ۱۰۶ قانون كار متفاوت هستند، مغایرتی در این خصوص وجود ندارد.
علاوه بر این ماده ۹۱ قانون كار، كارفرمایان را مكلف به تبعیت از مصوبات شورای عالی حفاظت فنی دانسته است و در ماده ۱۷۶ قانون كار برای عدم رعایت آن ضمانت اجرا تعیین كرده است كه این موضوع دلالت بر صلاحیت شورای عالی حفاظت فنی در این زمینه و اعتبار مصوبات آن دارد.
*پرونده كلاسه ۰۲۰۰۵۸۰ و ۰۲۰۰۶۰۱ هـ ت با موضوع "ابطال
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری مصوب
۱۳۹۸/۳/۵"در جلسه هیأت تخصصی كار، بیمه و تأمین اجتماعی مطرح و به شرح ذیل رأی صادر شد:
رأی هیأت تخصصی كار، بیمه و تأمین اجتماعی دیوان عدالت اداری
موجب
ماده ۱۳ قانون كار مصوب سال ۱۳۶۹ در مواردی كه كار از طریق مقاطعه انجام می یابد، مقاطعه دهنده مكلف است قرارداد خود را با مقاطعه كار به نحوی منعقد نماید كه در آن مقاطعه كار متعهد گردد كه تمامی مقررات این قانون را در مورد كاركنان خود اعمال نماید و بر اساس ماده ۸۵ این قانون برای صیانت نیروی انسانی و منابع مادی كشور رعایت دستورالعملهایی كه از طریق شورای عالی حفاظت فنی (جهت تأمین حفاظت فنی) تدوین می شود، برای كلیه كارگاهها كارفرمایان، كارگران و كارآموزان الزامی است و بر مبنای ماده ۹۱ قانون یاد شده، كارفرمایان و مسؤولان كلیه واحدهای موضوع ماده (۸۵) این قانون مكلفند براساس مصوبات شورای عالی حفاظت فنی برای تأمین حفاظت و سلامت و بهداشت كارگران در محیط كار، وسایل و امكانات لازم را تهیه و در اختیار آنان قرار داده و چگونگی كاربرد وسایل فوق الذكر را به آنان بیاموزند و درخصوص رعایت مقررات حفاظتی و بهداشتی نظارت نمایند. همچنین بر اساس ماده ۸۶ این قانون، شورای عالی حفاظت فنی مسؤول تهیه موازین و آیین نامه های حفاظت فنی بوده و بر اساس تبصره (۱) این ماده، پیشنهادات شورا به تصویب وزیر تعاون، كار و رفاه اجتماعی می رسد. با عنایت به مراتب مذكور نظر به اینكه
آیین نامه ایمنی امور پیمانكاری به استناد مواد ۱۳، ۸۵، ۸۶ و ۹۱ قانون كار جمهوری اسلامی ایران و با هدف تعریف الزامات ایمنی (كه باید توسط پیمانكار در محیط های كار رعایت گردد)، تدوین یك استراتژی برای مدیریت پیشگیرانه ایمنی پیمانكاران، توجه به قوانین و مقررات ایمنی در فعالیت های پیمانكاری، ایجاد روشی برای پایش عملكرد ایمنی آنها و تشریح مدیریت ایمنی پیمانكاران به منظور بهبود مستمر عملكرد ایمنی پیمانكاران در تمام فعالیت های محوله و ایمن سازی محیط كار و كاهش حوادث ناشی از كار به منظور صیانت از نیروی انسانی و منابع مادی كشور ناظر به تمام فعالیت های پیمانكاری در كشور كه مشمول قانون كار جمهوری اسلامی ایران می شوند در جلسه مورخ
۱۳۸۸/۱۲/۳ شورای عالی حفاظت فنی تدوین و در تاریخ
۱۳۸۹/۳/۵ به تصویب وزیر كار و امور اجتماعی رسیده است و با توجه به اینكه بر اساس اصل یكصد و سی و هشتم قانون اساسی هر یك از وزیران درحدود وظایف خویش و مصوبات هیأت وزیران حق وضع آیین نامه و صدور بخشنامه را دارد ولی مفاد این مقررات نباید با متن و روح قوانین مخالف باشد؛ نظر به اینكه مقرره مورد شكایت در راستای احكام مذكور از قانون كار تهیه، تدوین و در حدود اختیارات مصرح یاد شده به تصویب مرجع ذیصلاح قانونی رسیده است این رو مستنداً به بند «ب»
ماده ۸۴ دیوان عدالت اداری با آخرین اصلاحات و الحاقات بعدی مصوب سال ۱۴۰۲، رأی به رد شكایت صادر می شود؛ این رأی ظرف بیست روز از تاریخ صدور، از سوی رئیس یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
رئیس هیأت تخصصی كار، بیمه و تأمین اجتماعی دیوان عدالت اداری ـ انصاری