ماده ۲۳۷ آیین دادرسی کیفری

مستند قانونی:
بند «الف» ماده ۲۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری، جرائمی را که مجازات قانونی آن‌ها سلب حیات، حبس ابد یا قطع عضو است، از جمله جرائمی می‌داند که در صورت تحقق سایر شرایط قانونی، صدور قرار بازداشت موقت درباره آن‌ها مجاز است.

توضیح آموزشی:
منظور از سلب حیات در این بند، عنوانی عام است که هم قصاص نفس و هم اعدام را دربرمی‌گیرد. بنابراین نباید آن را صرفاً به جرائم دارای مجازات اعدام محدود کرد.

همچنین منظور از قطع عضو، قطع عضو به عنوان مجازات قانونی جرم است. از مصادیق مهم آن می‌توان به مجازات قطع عضو در سرقت حدی و برخی موارد محاربه اشاره کرد.

در این زمینه باید میان «قطع عضو به عنوان مجازات» و «قطع عضو به عنوان نتیجه جنایت» تفاوت گذاشت. برای مثال، اگر شخصی در اثر یک جنایت عمدی، عضوی از بدن خود را از دست بدهد، صرف وقوع این نتیجه به معنای آن نیست که جرم ارتکابی دارای مجازات قانونی قطع عضو موضوع بند «الف» است؛ بلکه باید نوع مجازات قانونی آن جرم، از جمله قصاص عضو یا دیه، جداگانه بررسی شود.

نکته آزمونی:
در بند «الف» ماده ۲۳۷، سلب حیات شامل قصاص نفس و اعدام است. همچنین قطع عضو باید به عنوان مجازات قانونی جرم مورد توجه قرار گیرد، نه صرفاً به عنوان نتیجه جسمانی ارتکاب جرم.