ماده ۵۶ آیین دادرسی کیفری

نظر هیئت عالی

مستند به مواد ۲، ۵۶ و ۵۷ قانون آیین دادرسی کیفری و بندهای ۱، ۵ و ۸ ماده واحده قانون احترام به آزادی‌های مشروع و حفظ حقوق شهروندی مصوب ۱۳۸۳ و با توجه به اینکه کشف و تعقیب جرایم باید مبتنی بر رعایت قوانین و مقررات باشد، روش افتراقی در ابزارهای ویژه کشف جرم موسوم به پنهان‌کاری در تحصیل دلیل، دام‌گستری یا عملیات محیلانه، مشروط بر اینکه فقط در جرایم مهم و پیچیده، برای کشف جرایم در حال ارتکاب، تحت نظارت مقامات قضایی و با مجوز کتبی صورت گیرد، بلامانع است و دلایل تحصیل‌شده از این طریق دارای اثر قانونی می‌باشد. در ضمن، نظریه مشورتی شماره ۷/۹۷/۱۲۸۸ مورخ ۱۳۹۷/۱۱/۰۶ مورد تأیید است.

نظر اکثریت

باید قائل به تفکیک شویم: اگر مأمور متهم را تحریک به ارتکاب جرم کرده باشد، مأمور را باید تحت عنوان معاون تحت تعقیب قرار داد و این نوع تحصیل دلیل به‌طورکلی قابل قبول نمی‌باشد. اگر عمل مأمور، جرم خطیر در حال ارتکاب را بدون تحریک و از طریق نفوذ و ورود کشف کند، ایرادی ندارد و قابل قبول است.

نظر اقلیت

بله، قابل قبول می‌باشد؛ زیرا نحوه تحصیل ادله مهم نمی‌باشد و صرف اثبات ارتکاب جرم برای مجازات فردی که دارای انگیزه و حالت خطرناک می‌باشد، کافی است.