در مورد تخلفاتی که طبق قوانین دولت بازداشت‌کننده مشمول حکم اعدام است باید مراتب هر چه زودتر به اسیران جنگی و دولتهای‌حامی اطلاع داده شود. بعد هم هیچ گونه تخلفی را نمی‌توان بدون موافقت دولت متبوع اسیران با حکم اعدام مجازات کرد. درباره اسیر جنگی نمی‌توان حکم اعدام صادر کرد مگر پس از آن که توجه دادگاه طبق بند دوم از ماده ۸۷ مخصوصاً به این نکته جلب شده باشد که‌چون متهم تبعه دولت بازداشت‌کننده نیست هیچ گونه وظیفه وفاداری در قبال آن دولت ندارد و فقط به واسطه عللی خارج از اختیار خود اوست که به‌دست دولت بازداشت‌کننده افتاده است.