۱- جلسات هیئت های نمایندگی: اجلاسیه های کنفرانس عمومی نمایندگان اعضاء در هر زمان که لازم شود و حداقل یکبار در سال، برگزار خواهد شد. کنفرانس مزبور از چهار نماینده از هر کشور عضو تشکیل خواهد شد، که دو نماینده هیئت دولتی و دو نماینده دیگر به ترتیب نمایندگانی از جانب کارفرمایان و کارگران هر یک از کشور عضو خواهند بود.
۲- مشاورین هر هیئت می تواند مشاورینی همراه داشته باشد، که تعدادشان برای هر ردیف و بند از صورت جلسه نباید از دو نفر تجاوز کند. هنگامی که قرار است موضوعاتی در کنفرانس بررسی شود که در وضع زنان تاثیر می گذارد حداقل یکی از مشاورین باید زن باشد.
۳- مشاورین از سرزمین های غیر اصلی: هر عضوی که مسئول روابط دفتر بین المللی سرزمین های غیر اصلی است (تحت الحمایه) می تواند مشاورین بیشتری برای هر یک از هیئت های خود منصوب کند.
الف- برای برخی از موضوعاتی که در حوزه صلاحیت خاص مسئولین سرزمین تحت حمایت قرار دارد، کشور عضو نمایندگانی را به عنوان نماینده آن سرزمین تعیین می کند.
ب- درباره موضوعاتی که مربوط به سرزمین هایی است که غیر خود مختار هستند، اشخاصی را به عنوان دستیار هیئت ها انتخاب می کند.
۴- در مورد سرزمینی که تحت حاکمیت مشترک دو یا چند عضو است می توان اشخاصی برای مشاوره با هیئت های این اعضاء تعیین نمود.
۵- تعیین نمایندگان غیر دولتی: اعضاء تعهد می کنند در کشورهای خود هیئت ها و مشاورینی که با موافقت سازمان های صنعتی واجد شرایط (در صورت وجود این گونه سازمان ها) انتخاب شده اند بر حسب مورد بهترین نمونه نمایندگان کارفرمایان و کارگران هستند، معرفی نمایند.
۶- مقررات مربوط به مشاورین: مشاورین جزء با درخواست و اجازه نمایندگانی که ایشان رایزن آنها محسوب می گردند حق شرکت در مذاکرات را ندارند و با اجازه مخصوص رئیس کنفرانس نیز رای نمی توانند بدهند.
۷- یک هیئت می تواند با دادن اطلاع کتبی به رئیس، یکی از مشاورین خود را به عنوان معاون خویش تعیین نماید، مشاور مزبور ضمن تصدی این مقام اجازه صحبت و دادن رای نمی توانند بدهند.
۸- اعتبارنامه: اسامی نمایندگان و مشاورین توسط دولت هر یک از اعضاء به اطلاع دفتر بین المللی کار خواهد رسید.
۹- اعتبارنامههای نمایندگان و مشاورین مورد رسیدگی دقیق کنفرانس قرار خواهد گرفت، و کنفرانس می تواند با دو سوم از آرای داده شده توسط نمایندگان حاضر، از پذیرش نماینده یا مشاوری که طبق این ماده منصوب نشده خودداری کند.