ماده ۲۹۵ قانون مجازات اسلامی

نظر هیئت عالی

با لحاظ اینکه متوفی مهجور و تحت سرپرستی نبوده است، نظریه اکثریت قضات محترم دادگستری شهرستان شیراز مورد تأیید است.

نظر اکثریت

مطابق متن سؤال و توضیحات آن فرض بر این است که پزشک و بیمارستان کار خود را به درستی انجام داده‌اند و مرتکب، مسؤولیت مراقبت از مادر را قبول نموده است. در متن سؤال ذکر نشده است که آیا مرتکب اقدامات درمانی را انجام داده است یا خیر و ترک فعلی در سؤال مطرح نشده است. (دانستن) مرگ قریب‌الوقوع مادر سوءنیت مرتکب را اثبات نمی‌نماید؛ چراکه به‌طریق‌اولی کادر پزشکی نیز از مرگ قریب‌الوقوع اطلاع داشته است؛ ترخیص صرفاً باعث تسریع در مرگ شده است و سبب مرگ نبوده است؛ بنابراین تسبیب در قتل منتفی است و چون فعل یا ترک فعلی از ناحیه مرتکب صادر نشده تا موجب مرگ مادر شود، هیچ‌گونه مسؤولیت کیفری و حقوقی متوجه مرتکب نیست.

نظر اقلیت

می‌بایست رابطه سببیت را بررسی کرد؛ رابطه مؤثری بین اقدام مرتکب و مرگ وجود ندارد؛ اقدام خواهر در ترخیص زودهنگام مادر سبب نیست، بلکه شرطی است که باعث تسریع در تسبیب شده است؛ اما چنانچه مرتکب سوءنیت داشته باشد، اقدام وی مشمول ماده ۲۹۵ قانون مجازات اسلامی و مسؤولیت ناشی از ترک فعل است.