در روش تحلیل مستقیم آثار نواقص هندسی اولیه شامل کجی و ناشاقولی اعضا باید از طریق مدل کردن این نواقص در تحلیل مرتبه دوم سازه انجام پذیرد در سازه هایی که بارهای ثقلی عمدتاً توسط ستون ها، دیوارها یا قاب های قائم تحمل می شوند، به جای در نظر گرفتن نواقص هندسی اولیه در مدل سازی میتوان به شرح زیر یک بار جانبی فرضی در طبقات ساختمان اعمال نمود
(۱-۱-۲-۱۰) Ni = ۰.۰۰۲Yi
که در آن :
Ni=بار جانبی فرضی در طبقه i ام
Yi=بار ثقلی در طبقه i ام متناسب با ضرایب بار به کار رفته در ترکیبات مختلف بارگذاری
در هنگام اعمال بار جانبی فرضی (Ni) به طبقات ساختمان توجه به نکات زیر ضروری است.
(۱) توزیع بار جانبی فرضی در کف هر طبقه باید مشابه توزیع بارهای ثقلی در کف همان طبقه در نظر گرفته شود.
(۲) بار جانبی فرضی (Ni) باید به کلیه ترکیبات بارگذاری اضافه شود. در مواردی که نسبت تغییر مکان جانبی نسبی حداکثر تحلیل مرتبه دوم به تغییر مکان جانبی نسبی حداکثر تحلیل مرتبه اول تحت اثر ترکیبات بارگذاری LRFD یا ۱.۶ برابر ترکیبات بارگذاری ASD (یا به طور تقریبی مقدار ضریب تشدید B۲ در تحلیل الاستیک مرتبه اول تشدید یافته) با احتساب سختی کاهش یافته اعضا (مطابق تنظیمات بند ۱۰-۲-۱-۵-۱-۲) در کلیه طبقات کوچک تر یا مساوی ۱.۷ باشد میتوان بارهای جانبی فرضی (Ni) را فقط در ترکیبات بارگذاری ثقلی منظور نمود و از اثر آن‌ها در ترکیبات بارگذاری شامل بارهای جانبی صرف نظر نمود.
(۳) بارهای جانبی فرضی باید در راستایی به سازه اعمال شود که بیشترین اثر ناپایداری را داشته باشد. در ترکیبات بارگذاری ثقلی بارهای جانبی فرضی باید به طور مجزا در دو راستای متعامد و به صورت رفت و برگشت در نظر گرفته شود.
تبصره : کاربرد ملاحظات تواقص هندسی اولیه فقط برای تعیین مقاومت های مورد نیاز اعضا محدود می‌گردد و برای سایر مقاصد طراحی (نظیر کنترل تغییر مکان جانبی نسبی طبقات کنترل خیز تیرها کنترل ارتعاش اعضا و کف ها و محاسبه زمان تناوب اصلی ساختمان) در نظر گرفتن آثار نواقص هندسی اولیه ضروری نیست .