الف) سطح مقطع مؤثر: سطح مقطع مؤثر در جوش های شیاری عبارت است از حاصل ضرب طول مؤثر در ضخامت مؤثر جوش طول مؤثر جوش برابر با طول جوش شده و ضخامت مؤثر جوش شیاری با نفوذ کامل برابر با ضخامت قطعه نازک تر در اتصال لب به لب و ضخامت قطعه جوش شده در اتصال کنج و سپری در نظر گرفته می‌شود ضخامت مؤثر در جوش شیاری با نفوذ نسبی برابر با عمق شیار جوش منهای ۳ میلی متر در نظر گرفته می‌شود. استفاده از جوش شیاری با نفوذ نسبی (ناقص) در وضعیتی که بارگذاری متناوب (اثر خستگی) وجود داشته باشد مجاز نیست. ضخامت مؤثر جوش شیاری که بین دو لبه گرد مثل شیار بین دو میلگرد یا بین یک لبه گرد و لبه تخت ( مثل میلگرد در مجاورت ورق ) داده می‌شود ، باید مطابق شکل ۱۰-۲-۹-۸ درنظر گرفته شود .
ب) محدودیت: ضخامت مؤثر در جوش های شیاری با نفوذ نسبی نباید از مقدار مورد نیاز محاسباتی و همچنین از مقادیر مندرج در جدول ۱۰-۲-۹-۱ کوچکتر باشد حداقل ضخامت مؤثر با توجه به ضخامت قطعه نازک تر تعیین می‌شود در اتصال لب به لب قطعات ضخامت جوش نباید از ضخامت نازک ترین قطعه متصل شونده بزرگ تر باشد.
تصویر ۷
تصویر ۸