الف) سطح مقطع مؤثر: برای جوش انگشتانه و کام سطح مقطع مؤثر در برش مساوی سطح مقطع اسمی سوراخ و شکاف در صفحه برش در نظر گرفته می‌شود.
ب) محدودیت ها
۱- استفاده از جوش انگشتانه و کام برای انتقال برش در اتصال های پوششی یا جلوگیری از کمانش در عناصر روی هم آمده در اعضای ساخته شده مجاز است.
۲- قطر سوراخ در جوش انگشتانه نباید از ضخامت قطعه سوراخ شده به اضافه ۸ میلی متر کمتر باشد. همچنین قطر مورد اشاره نباید از قطر حداقل به اضافه ۳ میلی متر یا ۲.۲۵ برابر ضخامت جوش بزرگ تر شود.
۳- حداقل فاصله مرکز تا مرکز سوراخ های جوش های انگشتانه ۴ برابر قطر سوراخ است.
۴- در جوش کام طول شکاف نباید از ۱۰ برابر ضخامت جوش بزرگ تر باشد.
۵- در جوش کام پهنای شکاف نباید از ضخامت قطعه بریده شده به اضافه ۸ میلی متر کوچک تر و از ۲.۲۵ برابر ضخامت جوش بزرگ تر باشد.
۶- انتهای شکاف یا باید نیم دایره ای یا خطی مستقیم باشد که گوشه های آن تبدیل به ربعی از دایره (با شعاعی بزرگتر از ضخامت قطعه حاوی شکاف) می‌شود؛ مگر اینکه انتهای شکاف به لیه قطعه منتهی شده باشد.
۷- حداقل فاصله مرکز تا مرکز شکاف ها در امتداد عمود بر طول چهار برابر پهنای شکاف و حداقل فاصله مرکز تا مرکز شکافها در امتداد طول دو برابر طول شکاف است.
۸- ضخامت جوش انگشتانه و کام در قطعاتی که ضخامت آن‌ها کوچک تر یا مساوی ۱۶ میلی متر است باید برابر با ضخامت قطعه و در قطعاتی که ضخامت آن‌ها بیش از ۱۶ میلی متر است. باید برابر با بزرگترین دو مقدار نصف ضخامت قطعه و ۱۶ میلی متر در نظر گرفته شود.