اتصالات خمشی تیر به ستون باید توانایی تحمل تغییر شکل های دورانی حداقل به میزان ۰.۰۲ رادیان را بدون کاهش قابل توجه در مقاومت موجود خود دارا باشند. برای احراز این شرط لازم است. اتصالات خمشی به کار رفته در قاب های خمشی متوسط از طریق آزمایشهای تعیین شده در بخش ۸-۳-۱۰ مورد تأیید قرار گیرند در صورت عدم انجام آزمایش استفاده از اتصالات پیش تأیید شده ارائه شده در بخش ۱۰-۳-۷ بلامانع است.
الف) مقاومت خمشی مورد نیاز (Mr) و مقاومت برشی مورد نیاز (Vr) اتصال باید با در نظر گرفتن تعادل استاتیکی بارهای ثقلی با ضرایب بار مربوطه که با آثار نیروی زلزله محدود به ظرفیت مؤلفه خمش در محل تشکیل مفاصل پلاستیک در طول تیر (Ecl) ترکیب می‌شوند، تعیین شود. برای این منظور میتوان از ضوابط بند ۱۰-۳-۳-۲-۵ استفاده نمود کلیه الزامات مندرج در بند ۱۰-۹-۲-۱۰ در خصوص بال و جان ستون در محل اتصال باید بر مبنای مقاومتی که از محاسبات مذکور به دست می آید رعایت شود.
ب) مقاومت محوری مورد نیاز اتصال تیر به ستون در صورت وجود باید بر اساس ترکیبات بارگذاری متعارف تعیین شود.