(۱) استفاده از ورق‌های پرکننده به ضخامت مجموعاً تا ۶ میلی متر بین ورق‌های اتصال و بال تیر مجاز است. این پرکننده ها می توانند به صورت انگشتی یا ورق‌های سوراخ شده باشند.
(۲) اتصال ورق‌های روسری و زیرسری به بال ستون باید از نوع جوش شیاری با نفوذ کامل باشند. این جوش ها باید بحرانی لرزه ای در نظر گرفته شوند. در صورت استفاده از تسمه پشت بند برای اجرای جوش شیاری با نفوذ کامل پشت بندها باید پس از انجام جوشکاری برداشته شوند. پس از برداشتن پشت بند پاس ریشه باید تا رسیدن به فلز جوش سالم شیارزنی شود و با جوش تقویت شود.
(۳) اتصال ورق تکی جان به بال ستون باید از نوع شیاری با نفوذ کامل یا جوش گوشه دو طرفه باشد. ضخامت جوش های گوشه باید بر اساس مقاومت برشی مورد نیاز اتصال تیر به ستون (مطابق الزامات بند ۱۰-۳-۷-۶ یا ۱۰-۳-۹-۸، حسب مورد) تعیین شود و در هر حال در هر دو طرف نباید از ۰.۸tws ( tws ضخامت ورق تکی جان است) و ۸ میلی متر کمتر در نظر گرفته شود.
(۴) اتصال ورق‌های روسری و زیرسری به بال های تیر باید از نوع پیچی با رده ۱۰.۹ یا معادل آن و با قطر پیچ حداکثر برابر ۲۷ میلی متر باشد پیچ ها باید در هر ردیف دو عدد و به صورت متقارن در طرفین محور تیر تعبیه شوند طول گروه پیچ ها در امتداد محور تیر (فاصله از بر ستون تا مرکز آخرین سوراخ) نباید از عمق تیر بیشتر باشد. سوراخ های بال تیر باید استاندارد باشند. سوراخ های ورق‌های روسری و زیرسری می توانند استاندارد یا بزرگ شده باشند. سوراخ ها باید با مته ایجاد شوند. استفاده از پانچ برای سوراخ کاری مجاز نیست.
(۵) اتصال ورق تکی به جان تیر باید از نوع پیچی بوده و سوراخ های ایجاد شده در یکی از اجزاء یعنی ورق تکی یا جان تیر میتواند به صورت لوبیایی کوتاه افقی باشد.