اتصالات گیردار جوشی به کمک ورقهای روسری و زیرسری (شکل ۱۰-۳-۷-۶)، علاوه بر تأمین الزامات عمومی بخش ۱۰-۳-۷-۱ باید دارای شرایط مندرج در این بخش باشند.
این نوع اتصال از طریق جوش دادن ورقهای روسری و زیرسری به بال ستون و بال تیر ساخته می‌شود. ضمناً در این نوع اتصال جان تیر نیز از طریق ورق یا ورقهای جان یا جفت نبشی به بال ستون متصل می‌شود کاربرد این نوع اتصالات فقط به قاب های خمشی متوسط محدود می‌شود. هدف از ضوابط ارائه شده در این بخش این است که وقوع تسلیم و شروع تشکیل مفصل پلاستیک در ناحیه ای از تیر در انتهای ورقهای روسری و زیرسری روی دهد.
ابعاد و ضخامت ورقهای روسری و زیرسری و نیز مشخصات جوش های آن‌ها به بال های تیر باید بر اساس مقاومت خمشی مورد نیاز اتصال تیر به ستون (مطابق الزامات بند ۱۰-۳-۳-۲-۶) تعیین شود. ابعاد و ضخامت ورق (یا ورقهای جان یا جفت نبشی) و نیز جوش آن‌ها به بال ستون و جان تیر باید بر اساس مقاومت برشی مورد نیاز اتصال تیر به ستون (مطابق الزامات بند ۱۰-۳-۳-۲-۶) تعیین شود. در تعیین مقاومت های طراحی ورقهای روسری و زیرسری ورق تکی جان (یا ورقهای جان یا جفت نبشی) و وسایل اتصال ضریب کاهش مقاومت (Φ) را می توان برای حالت های حدی غیر شکل پذیر به جای ۰.۷۵ برابر ۰.۹ و برای حالتهای حدی شکل پذیر به جای ۰.۹ برابر ۱ در نظر گرفت. همچنین در تعیین مقاومت های مجاز آن‌ها ضریب اطمینان (Ω) را میتوان برای حالتهای حدی غیر شکل پذیر به جای ۲ برابر ۱.۶۷ و برای حالت های حدی شکل پذیر به جای ۱.۶۷ برابر ۱.۵ در نظر گرفت.
تصویر ۱۱