(۱) برشکاری مقطع کاهش یافته تیر باید الزامات بند ۱۰-۳-۷-۲-۴ را اقناع نماید.
(۲) اتصال بال های تیر به ورقهای دیافراگم باید از نوع جوش شیاری با نفوذ کامل باشد. برای این منظور در دو انتهای تیر تعبیه سوراخ های دسترسی برای انجام جوش شیاری با نفوذ کامل بال تیر به ورق دیافراگم مطابق الزامات بند ۱۰-۲-۹-۱-۴ این مبحث الزامی است. برای اتصال بال های تیر به ورقهای دیافراگم استفاده از ورق پشت بند الزامی است (شکل ۱۰-۳-۷-۱۱). اتصال ورقهای پشت بند به بالهای تیر مجاز نیست.
(۳) برای اتصال بال های تیر به ورقهای دیافراگم استفاده از ورقهای گوشواره الزامی است. ورقهای گوشواره باید حداقل به اندازه ۲۵ میلی متر یا ضخامت قطعه (هر کدام بزرگ تر بود)، از لبه درز امتداد داشته باشد، ولی نیازی نیست که بلندتر از ۵۰ میلی متر باشد. برای تأمین این الزام پهنای بال تیر باید به نحوی انتخاب شود که رابطه زیر برقرار باشد:
(۷-۷-۳-۱۰) Bd ≥ [bbf + max(۲tbf , ۵۰mm)]
Bd = پهنای ورق دیافراگم
tbf = ضخامت بال تیر
bbf = پهنای بال تیر
همچنین خال جوش های متصل کننده ورقهای گوشواره باید داخل درز جوش ایجاد شوند. پس از برداشتن ورقهای گوشواره حداکثر ناهمواری مجاز سطح برابر ۱۳ میکرون است.
(۴) هنگامی که پشت بند فولادی برای جوشهای شیاری با نفوذ کامل بین بال پایینی تیر و ورق دیافراگم استفاده شود پشت بند باید بعد از جوشکاری برداشته شود پس از برداشتن پشت بند فولادی پاس ریشه باید تا رسیدن به فلز جوش سالم از پشت شیارزنی شود و با جوش گوشه تقویتی از پشت جوش شود. ضخامت جوش گوشه تقویتی باید حداقل ۸ میلی متر باشد.
(۶) در قاب های خمشی ویژه اتصال جان تیر به بال ستون باید از طریق جوش شیاری با نفوذ کامل صورت گیرد. علاوه بر آن لازم است یک ورق تکی برش جان در فاصله بین دو سوراخ دسترسی تعبیه شده و به ستون جوش شود (شکل ۱۰-۳-۷-۱۰). استفاده از ورق تکی جان به عنوان پشت بند جوش شیاری جان تیر به بال ستون نیز مجاز است. ضخامت ورق تکی جان باید حداقل برابر ۱۰ میلی متر باشد. در انتهای جوش شیاری جان تیر به بال ستون استفاده از ورقهای گوشواره ای الزامی نیست.
(۷) در قاب های خمشی متوسط اتصال جان تیر به بال ستون می تواند از طریق رعایت ضوابط بند ۶ فوق انجام پذیرد. در این نوع قاب به جای رعایت این ضوابط اتصال جان تیر به بال ستون می تواند از طریق یک ورق تکی پیچ شده به جان تیر نیز صورت گیرد (شکل ۱۰-۳-۷-۱۲). در این حالت اتصال ورق تکی به جان تیر باید از نوع لغزش بحرانی با سوراخ استاندارد یا سوراخ استاندارد در یکی و سوراخ لوبیایی کوتاه در امتداد موازی با محور تیر در دیگری و اتصال آن به بال ستون از نوع جوش شیاری با نفوذ کامل یا جوش گوشه دو طرفه باشد. در این حالت مقاومت برشی مورد نیاز اتصال باید براساس الزامات بند ۱۰-۳-۳-۳-۵ تعیین شود. ضخامت جوشهای گوشه طرفین ورق تکی به بال ستون باید حداقل برابر ۰.۷۵ ضخامت ورق تکی و ضخامت ورق تکی باید حداقل برابر ۱۰ میلی متر باشد.
(۸) در صورت نیاز استفاده از پیچ های نصب با سوراخ های استاندارد یا سوراخ های لوبیایی کوتاه افقی در جان تیر مجاز است.
تصویر ۱۷
تصویر ۱۸
تصویر ۱۹