در ساختمان ها با توجه به نوع كاربری، زیربنا، شرایط، ویژگی، حساسیت، اهمیت، میزان سرمایه گذاری، افزایش امنیت و غیره سیستم هایی در نظر گرفته می شوند که علاوه بر عملکرد خود، به هنگام حریق با سیستم اعلام حریق مرتبط می شوند تا صدمات و خسارت جبران ناپذیر به اموال و دارایی، جان افراد، تجهیزات گران قیمت وحساس، مدارک و اسناد موجود در ساختمان وارد نشده و با افزایش حاشیه ایمنی، خطرهای ناشی از حریق نیز به حداقل برسد.
در سیستم های اعلام حریق متعارف تأمین ارتباط وعملكرد لازم، در بعضی از سیستم های مرتبط در جدول شمارہ پ۴-٢ عملاً و در اکثر موارد امکان ناپذیر و یا با مشکلات زیادی همراه میگردد، ولی تأمین ارتباط و عملکردهای لازم در سیستم اعلام حریق آدرس پذیر با توجه به تکنولوژی و نرم افزارها و سختافزارهای به کار گرفته شده در مركز و اجزاء این نوع سیستم اعلام حریق، امكان پذیر میباشد. این ارتباطات در سیستم اعلام حریق آدرس پذیر از طریق اینترفیس، ارسال اطلاعات و داده و غیره حاصل میگردد.
با توجه به نکات فوق، سیستمهای عمده مرتبط با سیستم اعلام حریق که ممکن است در طرحهای تأسیسات برقی، مکانیکی و غیره موجود باشد، در جدول شمارہ پ۴-٢ ذکر گردیده و الزامی است كه تمهیدات لازم در خصوص تأمین ارتباط این سیستمها با سیستم اعلام حریق، براساس سناریوی حریق تعریف شده برای ساختمان و یا نیاز به آن در نظر گرفته شود.
تبصره: برای سیستمهای اسپرینکلر (شبکه بارندہ خودکار) و سایر موارد مرتبط دیگر این پیوست، به مبحث ٣ مقررات ملی ساختمان رجوع شود.
تبصره : منظور از عنوان رله در جدول شماره پ۴-۲ در سیستم های اعلام حریق متعارف عبارت است از رله کمکی و در سیستمهای اعلام حریق آدرس پذیر، اینترفیس و یا سیستم های دیگر میباشد.
تصویر ۱
تصویر ۲