٢٠-٣-١٤-١- علائم ایمنی حرکات دست برای هدایت کردن حرکات وسایل نقلیه و دستگاه هـائی چون جرثقیلها، که ممکن است خطرساز باشند، بهکار می روند. علائم باید دقیق، ساده، سهلالاجرا و قابل درك باشند.
٢٠-٣-١٤-٢-باید اطمینان حاصل شود که علامت دهنده آگاهی کامل به علائـم حرکتـی دسـت داشته و آموزش لازم را دیده باشد.
٢٠-٣-١٤-٣- در مواردی ممکن است علائم حرکت دست اعلام شده در شکل شماره ١١ کفایـت نکند، در چنین مواقعی از علائم توافق شده تکمیلی نیز می توان استفاده کرد.
٢٠-٣-١٤-٤- علائم توافق شده با حرکات دست در کارگاه باید در همه قسمتها بصورت یکسـان استفاده شود. کارکنان ذیربط باید با این علائم و کاربرد آنها آشنا باشند.
٢٠-٣-١٤-٥- علامت دهنده باید در موقعیتی قرار گیرد کـه تسـلط کـافی بـر عملیـات داشـته و توسط کلیه مخاطبین دیده شود، ولی خودش در معرض خطر ناشی از انجام آن عملیات قرار نگیرد.
٢٠-٣-١٤-٦- در طول عملیات این اطمینان حاصل شود که وظیفه علامت دهنده مختص هدایت عملیات و انجام اقدامات لازم برای ایمنی افراد حاضر در محوطه باشد.
٢٠-٣-١٤-٧- در بعضی موارد به منظور حفظ ایمنی ممکن است استفاده از نیروی کمکی و فـرد دیگری برای هماهنگی عملیات احتیاج باشد. در این حالت اطمینان حاصل شـود کـه شخصـی کـه علائم را دریافت می نماید از یک علامت دهنده پیروی نماید مگر در حالت های خاص کـه از قبـل هماهنگ شده باشد.
٢٠-٣-١٤-٨- چنانچه انجام دهنده عملیات قادر به ادامه اجرای کار به نحو مطلوب و ایمن نباشد کل عملیات باید تا زمان دریافت دستورات بعدی متوقف شود.
٢٠-٣-١٤-٩- چنانچه شرایط جوی به نحوی باشد که نور کم شود ویا کاهش دید پدید آید، لازم است علامت دهنده از لباس های بازتاب نور یا خود نور استفاده کند. استفاده از وسایلی مانند راکت یا بازوبندهای شبرنگ نیز برای درک و شناسائی بهتر علائم توصیه میشود.