پلتفرم آموزشی حقوق و مهندسی

بانک جامع مواد قانونی و تست‌های آزمونی وکالت، کارشناس رسمی و نظام مهندسی

از متن تا تسلط

خانه بازگشت به فهرست مواد

بند ۲۱-۵-۳ مبحث بیست و یکم مقررات ملی ساختمان : پدافند غیرعامل (1395)

بند ۲۱-۵-۳ - الف‌- سطوح عملکرد

معیارهای‌ پذیرش طراحی‌ اعضای‌ سازهای‌ در مقابل‌ انفجار، شامل‌ محدودیت‌ هایی‌ است‌ که‌ در موارد زیر اعمال می‌شود:

الف‌- سطوح عملکرد سازهای‌

ب- محدودیت‌ تغییر شکل‌ اعضاء (شامل‌ ضریب‌ شکل‌پذیری‌ μ و میزان دوران حداکثر θm )

پ- محدودیت‌ تغییرشکل‌ جانبی‌ نسبی‌ طبقات معمولاً ملاحظات بهره برداری‌ مربوط به‌ طراحی‌ متعارف سازه ها، در سازه های‌ مقاوم در برابر انفجـار موردنظر قرار نمی‌گیرند.

 

الف‌- سطوح عملکرد

سطوح عملکرد مطابق‌ جدول ٢١-١-٤ فصل‌ اول این‌ مبحث‌ تعیین‌ می‌شوند.

 

ب- محدودیت‌ تغییر شکل‌ اعضاء (ضوابط‌ پذیرش)

محدودیت‌ های‌ تغییر شکل‌، برای‌ کسب‌ اطمینان از پاسخ‌ مناسب‌ در برابر بارهای‌ انفجـاری‌، اعمـال می‌ گردند و براساس مفاهیم‌ ایمنی‌ و ضوابط‌ حفاظت‌ در برابر اثرات انفجار، براساس سـطح‌ عملکـرد ساختمان تعیین‌ می‌شوند.

در طراحی‌ انفجاری‌ میزان تغییر شکل‌ های‌ فرا ارتجاعی‌، مبنایی‌ برای‌ قضاوت پذیرش سازه بر اسـاس سطح‌ عملکرد آن می‌ باشد. این‌ محدودیت‌ ها، بر اساس مقادیر آزمایشگاهی‌ یا شواهد تجربی‌، تعیـین‌ می‌ شوند. از آنجا که‌ بارهای‌ ناشی‌ از انفجار قابل‌ پیش‌ بینی‌ دقیق‌ نیستند، مقـدار محافظـه‌ کارانـه‌ ای‌ برای‌ اطمینان از عملکرد سازه، در نظر گرفته‌ می‌شود.

روش اولیه‌ برای‌ اندازه‌گیری‌ پاسخ‌ سازه، تعیـین‌ ضـریب‌ شـکل‌ پـذیری‌ (μ) بـرای‌ اعضـای‌ سـازهای‌ می‌باشد (رابطه‌ ٢١-٥-٣). این‌ مقدار، مشخصه‌ای‌ از درجه‌ پاسخ‌ غیر ارتجاعی‌ عضو می‌باشد.

میزان دوران در محل‌ مفصل‌ (θ)، نیز معیار دیگری‌ است‌ که‌ پاسخ‌ تغییر شکل‌ حـداکثر را تـابعی‌ از طول دهانه‌ عضو می‌ نماید و نشان دهنده درصد ناپایداری‌ در نواحی‌ بحرانی‌ عضو می‌باشد. این‌ مقدار، با دو روش تعیین‌ می‌شود(شکل‌ ٢١-٥-٥). روش اول تعیین‌ دوران مفصل‌ در تکیه‌گـاه (θ۱) و روش دوم، دوران مفصل‌ در وسط‌ دهانه‌ (θ۲) است‌. در این‌ مبحـث‌، از روش اول اسـتفاده شـده و مقـادیر مجاز آن، بر اساس سطح‌ عملکرد، در جداول ٢١-٥-٤ تا ٧ ارائه‌ شده است‌.

اگر عضو سازه ای‌ قاب باشد، باید علاوه بر موارد اخیر ضوابط‌ اضافی‌ دیگـری‌ را نیـز بـرآورده نمایـد.

محدودیت‌ های‌ حرکت‌ جانبی‌ نسبی‌ طبقه‌ (دریفت‌) به‌ سامانه‌ های‌ قابی‌ شکل‌ جهـت‌ کـاهش‌ خطـر انهدام پیشرونده و کاهش‌ اثرات ∆-P در ستون ها، مطابق‌ جدول ٢١-٥-٨ اعمال می‌گردد.

 

مقادیر ضریب‌ شکل‌پذیری‌ ( μ ) و دوران تکیه‌گاهی‌ محاسبه‌ شده، باید با مقادیر جداول ٢١-٥-٤ تا ٧ مقایسه‌ شوند تا با توجه‌ به‌ سطح‌ عملکرد مورد نظر، در دامنه‌ مجاز قرار گیرند. این‌ مقادیر، با نوع مصالح‌ و شکل‌ مقطع‌ تغییر می‌ کنند. ضریب‌ شکل‌ پذیری‌، به‌ عنوان مقیاس اولیه‌ پاسخ‌ برای‌ اعضـا و چرخش‌ مفصل‌، به‌ عنوان ضابطه‌ کنترل کننده در نظر گرفته‌ می‌شود.

مقدار ωp به صورت زیر تعریف می‌شود.

که‌ در آن Aps سطح‌ مقطع‌ میلگرد پـیش‌ تنیـده در ناحیـه‌ کششـی‌ و fps تـنش‌ موجـود در فـولاد پیش‌تنیده تحت‌ بارهای‌ طراحی‌ می‌باشد.

پ- محدودیت‌ تغییر شکل‌ جانبی‌ قاب ها

محدودیت‌ تغییر شکل‌ جانبی‌ طبقات مطابق‌ جدول ٢١-٥-٨ می‌باشد.

H : ارتفاع طبقه می‌باشد.

تصویر 1تصویر ۱تصویر 2تصویر ۲تصویر 3تصویر ۳تصویر 4تصویر ۴تصویر 5تصویر ۵تصویر 6تصویر ۶تصویر 7تصویر ۷تصویر 8تصویر ۸

هیچ نکته آموزشی برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ رأی وحدت رویه‌ای برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ رأی دیوان عدالت اداری برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ نظریه مشورتی برای این ماده ثبت نشده است.

هیچ نشست قضایی برای این ماده ثبت نشده است.

دسترسی اشتراکی

برای مشاهده کامل تست‌ها، انتخاب گزینه و دیدن پاسخ باید اشتراک فعال داشته باشید.

تستی مطابق این مرتب‌سازی برای شما یافت نشد.

قبلی بعدی