در حالت کلی دو رهیافت برای طراحی در مقابل انهـدام پـیش رونـده وجـود دارد؛ روش مسـتقیم و روش غیرمستقیم.
در روش مستقیم، انهدام موضعی ایجاد شده و مسیر جایگزینی ایجاد میشود تا از انهدام رونده پیش جلوگیری شود و به آن روش مسیر جایگزین می گوینـد. بـه عنـوان گزینـه دوم، در روش مسـتقیم ظرفیت اعضای مجاور انفجار به قدر کافی در نظر گرفته میشود تا در مقابل بارهای انفجار مقاومـت نماید.
روش غیرمستقیم، شامل دستورات تجویزی می باشد که حـداقل مقاومـت پایـه بـرای جلـوگیری از خرابی پیشرونده را بوجود میآورند.
تصویر ۱