انهدام پیشرونده گسترش شکست موضعی از عضوی به عضو دیگر است که منجر به فروریـزش کـل سازه و یا قسمت اعظمی از آن میشود. این فصـل بـه روش هـای طراحـی سـازه در مقابـل انهـدام پیشرونده میپردازد و حوزه شمول آن مطابق جدول ٢١-١-٢-الف می باشد.
٢١-٦-١- کلیات
نیروهای ناشی از انفجار به صورت فشارهای شدید به ناحیه محـدودی از جبهـه مقابـل انفجـار وارد میشود و به اعضای دورتر فشار کمتری اعمال میگردد. روال جاری برای طراحـی سـازه در مقابـل انفجار، طراحی در مقابل تخریب موضعی عناصر موجود در جبهه مقابل موج طبـق روش هـای ارائـه شده در بخش های ٢١-٣ تا ٢١-٥ می باشد. در صورت عدم تحقق، روش دیگر، پذیرش تخریبهای موضعی و اندیشیدن تدبیری برای جلوگیری از گسترش این تخریبها بـه بخـشهـای دیگـر سـازه است.