فضاهای فرعی حادثه خیز داخل یک نوع تصرف، باید تحت همان نوع تصرفی که در آن قـرار دارنـد، در نظر گرفته شده، مطابق با جدول ٣-٢-٣ از سایر قسمت ها جدا و محافظت شوند. فضـای فرعـی که به این شکل جداسازی و محافظت میشود، باید در همان گـروه تصـرف اصـلی قـرار داده شـود.
فضاهای فرعی حادثهخیز نباید بیش از ١٠% مساحت سطح طبقه را اشغال نمایند.
چنانچه در جدول ٣-٢-٣ جداسازی مقاوم در برابر آتش الزامی شده باشد، فضای فرعی حادثه خیـز باید به وسیله دیوارهای مانع آتش از سایر قسمت های ساختمان جدا شود. چنانچـه در جـدول یـاد شده، تأمین سیستم اطفای حریق خودکار بدون نیاز به دیوارهای مانع آتش خواسته شده باشـد، در این صورت لازم است فضای فرعی به وسیله سـاختارهایی کـه اجـازه عبـور دود را ندهنـد، از سـایر قسمت های ساختمان جدا شود. دیوارهای مانع آتش نباید به کف کاذب یا سقف کاذب ختم شـوند، بلکه باید از کف تا زیر سقف (یا بام) اصـلی مقـاوم در برابـر آتـش، امتـداد داشـته باشـند. درهـای این قسمت ها بایداز نوع خودبسته شو یا " خودکار بسته شو " متصل به سیسـتم اعـلام حریـق باشـند. درها باید از نوع مقاوم در برابر حریق تأیید شده و فاقد دریچه هوا باشند.
تبصره: برای فضاهای فرعی داخل واحدهای مسکونی (مثل انبار داخل واحد) نیازی به مطابقت با این بند نیست.
تصویر ۱