٣-٢-٤-٢ کاربریهای جداسازی شده
در این روش، هر قسمت از ساختمان باید بر اساس تصرف آن به صورت جداگانه دسته بندی شده و به طور کامل با دیوارها و اجزای افقی مانع آتش، با مقاومت خواسـته شـده در جـدول ٣-٢-٤-٢ از سایر قسمتها جدا شود. هر منطقه حریق باید با ضوابط مربوط به تصرف خود مطابقت داشته باشد.
هر منطقه حریق باید به تناسب با نوع تصرف و نوع ساختار خود بـا محـدودیت هـای ارتفـاعی داده شده در فصل ٣-٤ مطابقت داده شود. به عنوان مثال چنانچه بالاترین طبقهای که تصـرف اداری در آن وجود دارد، طبقه چهارم باشد، برای مطابقت محدودیت ارتفاعی این تصرف، به ساختارهایی نیاز داریم که ٤ طبقه برای تصرف اداری را مجاز بداند. همچنین در هر طبقه باید مساحت ساختمان به گونه ای باشد که مجموع نسبت های مساحت کف تصرف ها تقسیم بر مساحت مجاز آنها بیش از یک نشود. با کنترل این دو موضوع (اول: محدودیت ارتفاع برای هر تصرف و دوم: کوچکتر از یک بـودن مجموع نسبتهای مساحت کف به مساحت مجاز برای تصرف ها درهر طبقه)، حداقل نوع قابل قبول ساختار برای کل ساختمان تعیین میشود. توجه شود که یک ساختمان نمیتواند مطابق با الزامـات فصل ٣-٣ دارای چند ساختار باشد نهایتاً و بر اساس ارزیـابی ذکـر شـده در فـوق، کـل سـاختمان مطابق با فصل ٣-٣ دارای یک نوع ساختار خواهد بود (که بـالاترین مقاومـت الزامـی مـورد نیـاز را نتیجه میدهد).
تبصره:در همه ساختمان ها، غیر از تصرف (د ـ٢)، در صورتی کـه سـاختمان بـه طـور کامـل بـه شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشد، می توان مقاومت در برابر آتش تعیین شـده در جـدول ٣-٢-٤-٢ را به میزان یک ساعت کاهش داد، به شرطی کهاولاً درجه مقاومت در برابر آتش از یـک ساعت کمتر نشده،ثانیاً از مقاومت لازم کف طبقه بر اساس نوع ساختار نیز کمتر نشود.
یادآوری: برای تعیین جداسازی، تصرف مورد نظر در ردیف افقی با تصرف بعدی در ستون عمودی برخورد داده شود. قطر وسط جدول مربوط به تصرف های مشابه است که نیاز به جداسازی طبق این جدول ندارد (این موضوع نافی جداسازی های خواسته شده در قسمت های دیگر مبحث نمیباشد). اعداد سمت راست قطر جدول باید به صورت آینه ای معادل با اعداد سمت چپ در نظر گرفته شود و در اینجا برای سادگی و جلوگیری از شلوغی جدول نوشته نشده است.
تصویر ۱
تصویر ۲