فضاهای فرعی حادثه خیز داخل یک نوع تصرف، باید تحت همان نوع تصرفی که در آن قرار دارند، در نظر گرفته شده، مطابق با جدول ۳-۲-۳ از سایر قسمتها جدا و محافظت شوند. فضای فرعی که به این شکل جداسازی و محافظت میشود، باید در همان گروه تصرف اصلی قرار داده شود. فضاهای فرعی حادثهخیز نباید بیش از %۱۰ مساحت سطح طبقه را اشغال نمایند. چنانچه در جدول ۳-۲-۳ جداسازی مقاوم در برابر آتش الزامی شده باشد، فضای فرعی حادثه خیز باید به وسیله دیوارهای مانع آتش از سایر قسمتهای ساختمان جدا شود. چنانچه در جدول یاد شده، تأمین سیستم اطفای حریق خودکار بدون نیاز به دیوارهای مانع آتش خواسته شده باشد، در این صورت لازم است فضای فرعی به وسیله ساختارهایی که اجازه عبور دود را ندهند، از سایر قسمتهای ساختمان جدا شود. دیوارهای مانع آتش نباید به کف کاذب یا سقف کاذب ختم شوند، بلکه باید از کف تا زیر سقف(یا بام)اصلی مقاوم در برابر آتش، امتداد داشته باشند. درهای
این قسمتها بایداز نوع خودبسته شو یا "خودکار بسته شو" متصل به سیستم اعلام حریق باشند. درها باید از نوع مقاوم در برابر حریق تأیید شده و فاقد دریچه هوا باشند.
تبصره: برای فضاهای فرعی داخل واحدهای مسکونی(مثل انبار داخل واحد)نیازی به مطابقت با این بند نیست.
جدول ۳-۲-۳ محافظت فضاهای فرعی حادثه خیز
