الف- محل وارد شدن بارها فقط از طریق گرهها بوده، و اجزای فشاری وکششی فقط تحت بارهای محوری قرار میگیرند.
ب- مدل خرپایی باید مشخص کنندهی مسیر انتقال بار به تکیهگاهها و یا به اعضای مجاور باشد.
پ- اصول تعادل استاتیکی بین نیروهای وارده و عکس العملها باید برقرار باشند.
ت- ابعاد اجزای فشاری، کششی، وگرهها باید در مدل منظور شوند.
ث- هر بست باید سایر بستها را فقط در محل گرهها قطع کند.
ج- اعضای کششی میتوانند اجزای کششی دیکر و یا اجزای فشاری را در محلی غیر از گرهها قطع نمایند.
چ- زاویەی بین محورهای اعضای کششی و فشاری در هر گره نباید کمتر از ٢۵ درجه باشد.
ح- در تیرهای عمیقی که بر اساس روش بست وبند بررسی و محاسبه می شوند باید ضوابط بند ٩-١١-٨-٢ نیز رعایت شوند.
خ- در دستک ها و نشیمن هایی که با استفاده از مدل بست و بند محاسبه می شوند و نسبت دهانه برشی به عمق آنها، av/d، از ٢ کمتر است، باید علاوه بر رعایت بندهای ٩-١٧-۴-٢ و ٩-١٧-۴-۶ رابطهی زیر نیز تامین شود.
در این رابطه Asc سطح مقطع آرماتور اصلی دستک یا نشیمن، f'c مقاومت فشاری مشخصهی بتن (مگاپاسکال)، و fy مقاومت تسلیم مشخصه برای آرماتور (مگاپاسکال)، bw عرض جان یا قطر مقطع دایرهای عمود بر صفحهی دستک یا نشیمن (میلی متر)، و d فاصلهی دورترین تار فشاری تا مرکز آرماتورهای کششی اصلی دستک یا نشیمن طولی (میلی متر) است.
د- در مواردی که سطوح مستعد برش اصطکاکی وجود دارند، ضوابط ٩-٨-٨ باید در نظر گرفته شود.
ذ- در صورت طراحی اجزای سیستم های باربر لرزای با مدل بست وبند، ضوابط بند ٩-پ٣-٨ نیز باید در نظر گرفته شوند.
٩-پ٣-٣-٢ استفاده از روش بست و بند برای طراحی قسمتهایی از سازهی بتن آرمه که در آنها تئوری توزیع خطی کرنشها صادق نیست، مثل تیرهای عمیق، تیر تیغهها، دستکها و نشیمنها، محل های تغییرات ناگهانی در هندسه و یا بارکذاری های متمرکز (ناپیوستگی)، دیافراگمها، سر شمعها و دیوارهای دارای بازشو کاربرد دارد.
٩-پ٣-٣-٣ مدل کلی سازه ای که شکل یک خرپای ایده آل را دارا است، باید یک مسیر قابل قبول انتقال نیرو از محل وارد شدن بار تا تکیهگاهها و یا اجزای مجاور در ناحیهی B را پوشش دهد. شکل ٩-پ٣-۴ استفاده از روش بست و بند را در برخی اعضا و یا قسمت هایی از آنها، و نیز امتداد تنشهای ایجاد شده در اعضای مدل خرپایی را که نشان گر مسیر تنشهای اصلی ایجاد شده در عضو می باشند، نشان میدهد.
مقررات ملی
مدل خرپایی در بتن