تغییر مکان اضافی ناشی از وارفتگی (خزش) وجمع شدگی (افت یا انقباض) بتن در اعضای خمشی در طول زمان را که تغییر مکان دراز مدت نامیده میشود، در صورت عدم استفاده از روش های تحلیلی دقیقتر، می توان از حاصل ضرب تغییر مکان آنی ناشی از بارهای دائمی در ضریب λΔ که از رابطهی (٩-١٩-٣) تعیین میشود، به دست آورد.
در این رابطه 'ρ نسبت فولاد فشاری در مقطع وسط دهانه در اعضای با تکیهگاه های ساده یا سراسری، و در مقطع تکیه گاه در اعضای طره ای است. مقدار ضریب وابسته به زمان بارهای دائمی، ξ، باید برابر با مقادیر جدول ٩-١٩-٢ در نظر گرفته شود:
تغییر مکان اضافى ناشى از وارفتگى
ضریب وابسته به زمان در بارهای دائمی