الف- آزمونه های تهیه شده برای آزمایش پذیرش باید الزامات (١) و(٢) زیر را تامین نمایند:
١- نمونه گیری از بتن باید مطابق استاندارد ملی شماره ی ١-٣٢٠١ باشد.
٢- ساخت و عمل آوری آزمونههای بتنی در کارگاه باید مطابق استاندارد ملی شمارەی ٣٢٠۵ یا ٢-١۶٠٨، و آزمایش آنها مطابق استاندارد ٣-١۶٠٨ یا ۶۰۴۸ باشند.
ب- مقاومت فشاری بتن هنگامی قابل قبول است که شرایط (١) و (٢) زیر برقرار باشند:
١۔ میانگین مقاومت هر سە نمونهی متوالی برابر یا بیش تراز f'c باشد.
٢- مقاومت هیچ یک از نمونهها کمتر از ۰. ۹f'c نباشد.
پ- در مواردی که تنها شرط زیر بند (١) از بند "ب" بالا برآورده نشود، میتوان بتن را از نظر سازهای پذیرفت؛ ولی چنان چه شرط زیر بند (٢) از بند "ب" بالا بر آورده نشود، باید اقدامانی به عمل آیند تا میانکین نتایج مقاومت در آزمایش های بعدی افزایش یابد.
ت- در مواردی که شرط زیر بند (٢) از بند "ب" بالا برآورده نشود، باید الزامات بررسی نتایج بتن کم مقاومت، موضوع بند ٩-٢٢-١١-۴، به اجرا گذاشته شوند.
ث- در مواردی که از آزمونه های مکعبی به ابعاد ١٥٠ یا ١٠٠ میلی متر برای تعیین مقاومت فشاری استفاده میشود، می توان طبق ضوابط ارایه شده در آئین نامه (آبا) این نتایج را به نتایج استوانه ای تبدیل نمود.