الف- در مواردی که نتایج آزمایش مقاومت هر یک از نمونهها، ضابطه ی بند ٩-٢٢-١١-٣-ب(٢) را تامین نکنند، یا چنان چە آزمایش نمونەهای عمل آمده در کارکاه نقایصی در حفاظت وعمل آوری بتن نشان دهد، باید اقداماتی انجام شوند تا نسبت به کافی بودن مقاومت سازه اطمینان حاصل کردد.
ب- چنان چه احتمال بتن کم مقاومت تایید شود، و محاسبات سازه کاهش قابل ملاحظه ای را در مقاومت سازه نشان دهند، آزمایش مغزه گیری از ناحیهی مورد نظر را مطابق استاندارد ملی شماره ی ١٢٣٠۶، میتوان به اجرا کذاشت. در چنین مواردی از ناحیه هر آزمایش مقاومت که کمتر از f'c به مقدار تعیین شده برای پذیرش باشد، سه عدد مغزه باید گرفته شوند.
پ- مغزههای گرفته شده باید در شرایط مرطوب در کیسهها یا ظروف عایق رطوبت نگه داری و به آزمایشگاه منتقل شوند وبر طبق استاندارد ٣-١۶٠٨ یا ۶۰۴۸ آزمایش کردند. مغزهها باید بین ۵ روز پس از نگه داری در آب تا ٧ روز پس از مغزه گیری آزمایش شوند؛ مگر آن که روش دیگری توسط مهندس ناظر اجازه داده شده باشد.
ت- بتن ناحیهای که از آن مغزه گیری شده، هنکامی قابل قبول تلقی میشود که شرایط (١) و (٢) زیر تامین شده باشند:
١- میانگین مقاومت سه مغزه حداقل ۰. ۸۵f'c باشد.
٢- مقاومت هیج یک از مغزهها از ۰. ۷۵f'cکمتر نباشد.
ث- آزمایش مغزههای اضافی از مناطقی که نتایج آزمایش مغزه ی آنها از آشفتگی برخور دارهستند، مجاز میباشد.
ج- در مواردی که ضوابط ارزیابی مقاومت سازه بر اساس نتایج آزمایش مقاومت مغزهها برآورده نگردند و کفایت مقاومت سازه در ابهام باقی بماند، مهندس ناظر یا مقام قانونی مسئول می تواند برای آن بخش تایید نشدهی سازه، دستور ارزیابی مطابق فصل ٩-٢٣، و یا هر دستور مقتضی دیگر راصادر نماید.