ساختمانها و ابنیه مشمول این آییننامه بر حسب نوع کاربری به چهار گروه اهمیت تقسیم میشوند. هدف این آییننامه تعیین حداقل ضوابط و مقررات برای طرح و اجرای آنها، در برابر نیروها و تغییر مکانهای ناشی از زلزله است، بهطوری که با رعایت آن انتظار میرود:
۱- ساختمانهای با "اهمیت کم" تحت اثر زلزله طرح فرونریزند.
۲- ساختمانهای با "اهمیت متوسط" تحت اثر زلزله طرح، ایمنی جانی ساکنان را تأمین نمایند و تحت اثر زلزله بیشینه مورد نظر، احتمال فروریزش آنها کم باشد.
۳- ساختمانهای با "اهمیت زیاد" تحت اثر زلزله طرح، علاوه بر تأمین ایمنی جانی ساکنان، آسیب عمده سازهای و غیرسازهای نبینند و تحت اثر زلزله بیشینه مورد نظر، احتمال فروریزش آنها بسیار کم باشد.
۴- ساختمانهای با "اهمیت خیلی زیاد" تحت اثر زلزله طرح، قابلیت بهرهبرداری خود را حفظ نمایند و تحت اثر زلزله بیشینه مورد نظر، ایمنی جانی ساکنان را تأمین نموده و احتمال فروریزش آنها ناچیز باشد.
۵- ساختمانهای با اهمیت زیاد و خیلی زیاد و نیز کلیه ساختمانهای بلندتر از ۵۰ متر و یا بیشتر از ۱۵ طبقه تحت اثر زلزله بهرهبرداری قابلیت بهرهبرداری خود را حفظ نمایند.